Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ορυκτός Πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ορυκτός Πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

13.11.17

"Η φλέβα της γης. Τα μεταλλεία της Ελλάδας, 19ος-20ός αιώνας”



Οι εκδόσεις Βιβλιόραμα σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Λήδας Παπαστεφανάκη "Η φλέβα της γης. Τα μεταλλεία της Ελλάδας, 19ος-20ός αιώνας” τη Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017, στις 7:00 μ.μ. στο Πόλις Art Café, Πεσµαζόγλου 5 και και Πανεπιστηµίου, Στοά του Βιβλίου.

«Η φλέβα της γης», το νέο βιβλίο της Λήδας Παπαστεφανάκη

«Η ΦΛΕΒΑ ΤΗΣ ΓΗΣ»: ΒΙΒΛΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΗΔΑ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΑΚΗ

4.6.17

Ορυκτός πλούτος από μια χώρα που δεν υπάρχει!

Η Δυτική Σαχάρα είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές του κόσμου, αποτελούμενη κυρίως από έρημο. Είναι μια μη αναγνωρισμένη διεθνώς χώρα με πολύ σημαντικό Ορυκτό Πλούτο.
Όταν το υπέδαφος κρύβει «διαμάντια» αλλά δεν αναγνωρίζεται ο τόπος που του ανήκουν τότε τι γίνεται; μα τι άλλο από χρήμα και μεγάλες μπίζνες!

-πώς είπατε; δεν υπάρχουν πια αποικίες στην Αφρική;

Η φτώχεια δε γνωρίζει διαβατήρια, είναι άθλιο βάρος, όμως όταν δεν ζεις τα προβλήματα τότε δε θέλεις να γνωρίζεις, ούτε να πολυ-μπλέκεσαι μαζί τους.

Ο λόγος για τους ταλαίπωρους, σχεδόν αόρατους Σαχράουι και την περίπτωση της Δυτικής Σαχάρας, της μεγαλύτερης περιοχής στον κόσμο που ακόμη και σήμερα δεν είναι αυτο-αναγνωρισμένη από τα Ηνωμένα Έθνη!

Αμφισβητείται από το Μαρόκο, στην άλλη άκρη παλεύει για την ανεξαρτησία το τοπικό Απελεθερωτικό Μέτωπο, το Πολισάριο, δηλαδή η στρατιωτική-πολιτική οργάνωση που εκπροσωπεί τους ντόπιους και το σύνολο των τοπικών φυλετικών ομάδων.

Πρόκειται για μια περιοχή 266.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περίπου 400.000 κατοίκων που βρίσκεται κοντά μας. Όμως η Δυτική Σαχάρα δεν ακούγεται συχνά, βρίσκεται στον Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, στο νότιο τμήμα του Μαρόκου και συνορεύει κυρίως με τη Μαυριτανία.

Οι Ισπανοί άποικοι αποσύρθηκαν το 1975, έπειτα από 91 χρόνια κατοχής, τότε άρχισαν τα προβλήματα «ιδιοκτησίας». Ήταν ο πόλεμος μεταξύ του Μαρόκου και του ντόπιου απελευθερωτικού. κινήματος Πολισάριο. Μετά από μια μακριά περίοδο διαφωνιών, εντάσεων και συγκρούσεων έφτασε η κατάπαυση του πυρός και η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών MINURSO.

Το 1991, η περιοχή «έσπασε» σε δυο ξεχωριστά τμήματα, μέχρι σήμερα εξακολουθούν να χωρίζονται από ένα ανάχωμα άμμου χτισμένο κατά μήκος 2.700 χιλιομέτρων. Από τη μια πλευρά είναι η έξοδος στη θάλασσα, υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου, ορυχεία φωσφόρου και ελέγχεται από το Μαρόκο κι από την άλλη πλευρά συναντάς τη φτώχεια, αυτή την περιοχή διαχειρίζεται το Polisario.

Ενώ το Μαρόκο αμφισβητεί την ύπαρξη της Δυτ. Σαχάρας περίπου 85 χώρες έχουν υπογράψει την αναγνώριση (η Ελλάδα δεν είναι μέσα σε αυτές), όσο για τους Σαχράουι, είναι οι «άνθρωποι της ερήμου», σήμερα δίχως τόπο, γεννιούνται και πεθαίνουν στη προσφυγιά.

Η κυβέρνηση της Αλγερίας ισχυρίζεται ότι στο έδαφος της υπάρχουν 165.000 Σαχράουι, τα Ηνωμένα Έθνη 90.000, ενώ το Μαρόκο λέει ότι δεν είναι περισσότεροι από 50.000.

Άξιο αναφοράς είναι το περιβόητο δημοψήφισμα από τον ΟΗΕ που περιμένουν οι κάτοικοι της Δυτικής Σαχάρας από το 1991, με αυτό υποτίθεται ότι θα αποφασίσουν αν θέλουν δικό τους κράτος ή διαλέγουν την προσάρτηση στο Μαρόκο.Μέχρι σήμερα, αν και έχουν περάσει 26 χρόνια, δεν κατάφεραν να στηθούν κάλπες και να γίνει ψηφοφορία!

Ο «θησαυρός» δεν ανήκει σ' αυτούς τους κληρονόμους.

Θα βρεθεί λύση για τους Σαχράουι; Στην απορία δεν υπάρχουν άμεσες απαντήσεις, κάποτε, στο μέλλον ίσως κάτι και να γίνει! Μέχρι τότε οι θησαυροί του υπεδάφους δεν θα μένουν φυσικά ανεκμετάλλευτοι και παρατημένοι.

Ο λόγος για τα χρυσοφόρα ορυχεία φωσφόρου, που μπορεί να βρίσκονται στα βουνά της Δυτικής Σαχάρας, αλλά δεν ανήκουν στο λαό της.
Ο φώσφορος είναι ένα από τα δομικά στοιχεία της ζωής. Είναι απαραίτητος σε κάθε ζωντανό κύτταρο, ειδικά για τα φυτά είναι απαραίτητος όσο και το νερό, ενώ δεν υπάρχει αντίστοιχο υποκατάστατο του!

Πολλά εδάφη δεν έχουν αρκετό φώσφορο, ώστε να ανταποκριθούν στις τρομερές απαιτήσεις των εντατικών καλλιεργειών, από εκεί ξεκινά η περιπέτεια της εξόρυξης και του εμπορίου.

Ένας τόνος φωσφορικών αλάτων είναι απαραίτητος για να παραχθούν 130 τόνοι σιτηρών, γι 'αυτό το λόγο κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο εξορύσσονται περίπου 170 εκατομμύρια τόνοι φωσφορικού πετρώματος, στη συνέχεια φορτώνονται σε πλοία και ταξιδεύουν, μεταφέρονται στις καλλιέργειες, με σκοπό να διατηρηθούν γόνιμα τα εδάφη.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία περίπου το 15% προέρχεται από ορυχεία στη Δυτική Σαχάρα και του Μαρόκου. Οι μοναδικοί μεγάλοι παραγωγοί, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Κίνα, κρατάνε τις προμήθειες κυρίως για τις δικές τους ανάγκες. Έτσι το Μαρόκο γίνεται ο σπουδαιότερος παίχτης στο διεθνές εμπόριο φωσφόρου!

Σε μια Γεωλογική Έρευνα των Η.Π.Α. που αφορά το μέλλον και αφορά τα παγκόσμια απόθέματα φωσφόρου, αναφέρεται ότι περίπου το 80% βρίσκεται στη Δυτική Σαχάρα και στο Μαρόκο.

Πλήρες άρθρο εδώ

[Επιμέλεια: Π. Τζεφέρης]

4.9.16

Ο Oρυκτός Πλούτος πυλώνας Δημοκρατικής Ανάπτυξης

Overveiw, Odda, by boliden group, Sweden.Boliden operates six mining areas and five smelters in Sweden, Norway, Finland and Ireland. Boliden has a total of approximately 4,900 employees and an annual turnover of approximately SEK 40 billion.

Το τρίπτυχο, (i) Επιστημονικό/Τεχνικό Τεκμήριο, (ii) Πολιτική/Εταιρική Διακυβέρνηση και (iii) Κοινωνική Σύμπραξη/Συναίνεση είναι αυτό που ορίζει και καθορίζει το δημοκρατικό πλαίσιο παραγωγικής αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου, όπως βέβαια και των περισσότερων άλλων αναπτυξιακών δραστηριοτήτων.

Αποτελεί τη βάση ορθολογιστικής προσέγγισης για κάθε αναπτυξιακή διαδικασία, ειδικότερα δε όταν αυτή συνδέεται με επενδυτικές πρωτοβουλίες και δράσεις της μεταλλευτικής βιομηχανίας, και βέβαια της παραγωγικής οικονομίας γενικότερα. Αυτή η κατάθεση και εφαρμογή κοινωνικών, οικονομικών, τεχνοκρατικών αλλά και ηθικών αξιών συνθέτει, θεμελιώνει και θεσμοθετεί την Δημοκρατική Ανάπτυξη, στη βάση πάντα μιας καθαρά αντικειμενικής προσέγγισης και αντίληψης.

Η «επιστημονική και τεχνική τεκμηρίωση» προκύπτει πάντοτε με συγκεκριμένα αποδεδειγμένο και απόλυτα κατοχυρωμένο τρόπο. Βασίζεται σε αριθμούς και μεγέθη που αναφέρονται σε ποιοτικές και ποσοτικές παραμέτρους, οι οποίες με τη σειρά τους εκτιμούν και υπολογίζουν με μαθηματική ακρίβεια την κοιτασματολογική και μεταλλευτική αξία.

Η «πολιτική διακυβέρνηση» μαζί με την ζητούμενη και απαιτούμενη σήμερα εταιρική ευθύνη διαμορφώνουν τους όρους και το πλαίσιο που διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον και το περιφερειακό/τοπικό όφελος. Η προγραμματική σύμβαση μαζί με το επιχειρησιακό σχέδιο, παραπέμπουν στην υπογραφείσα συμφωνία που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και είναι παράλληλα δεσμευτική και βιώσιμη ανεξάρτητα από τις όποιες πολιτικές ή/και κυβερνητικές αλλαγές ή αναταράξεις. Απόλυτος, δίκαιος και αμοιβαίος δηλαδή σεβασμός όλων των εμπλεκόμενων πλευρών. Το ίδιο αφορά και στο θέμα αποδοχής της υφιστάμενης μεταλλευτικής πολιτικής. Η ύπαρξη σταθερής στρατηγικής για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου αποτελεί βασική προϋπόθεση για επενδυτικές κινήσεις που αντέχουν σε βάθος χρόνου.

Η «κοινωνική συμμετοχή και συναίνεση» είναι θεμελιακή για ισχυρή και ολοκληρωμένη Δημοκρατική Ανάπτυξη. Ο άνθρωπος έχει ο ίδιος του σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο διαδραστική παρουσία και ενδιαφέρεται για τα πλεονεκτήματα και τις όποιες επιπτώσεις. Τις ευκαιρίες απασχόλησης και την πρόοδο, αλλά και την ποιότητα ζωής και το περιβάλλον. Δεν εκφράζεται με αφορισμούς, ούτε αρνείται, αλλά συνεργάζεται, ελέγχει και συμβάλλει. Σκέφτεται εθνικά και συλλογικά, και όχι μόνο τοπικά και ατομικά. Βάζει μπροστά το όραμα και το μέλλον και παραμερίζει το πολιτικά σκόπιμο και το συστημικά εφήμερο.

[του Ν. Αρβανιτίδη]

14.11.14

Συνέδριο στην Κύπρο: Ορυκτός Πλούτος και Δυνατότητες Ανάπτυξης – Oι σύγχρονες Αντιλήψεις

17.6.10

Είναι... λιθίου φαεινότερο ότι το Αφγανιστάν διασπάει το τρίγωνο..

[του Τζεφέρη Πέτρου] [by Tzeferis Peter]
Μέχρι πρότεινος, το τρίγωνο ανάμεσα στην Χιλή, Βολιβία και Αργεντινή θρωρούνταν το Ελ-Ντοράντο του 21ου αιώνα, αφού η περιοχή διαθέτει το 90% των παγκόσμιων αποθεμάτων σε Λίθιο. Είναι πλέον γνωστό ότι το Λίθιο είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής των τεχνολογικών εξελίξεων στην πληροφορική και ειδικότερα στον τομέα ενεργειακής τροφοδοσίας. Και όχι μόνον, αφού το Λίθιο δεν απαντάται  μόνον ως αντιμανιoκαταθλιπτικό φάρμακο αλλά βρίσκεται και στο εσωτερικό σχεδόν όλων των σύγχρονων ηλεκτρονικών συσκευών (κινητών, φορητών υπολογιστών, ψηφιακών φωτογραφικών κλπ).  Κι ακόμη χρησιμοποιείται  στους πυρηνικούς αντιδραστήρες, για την παραγωγή Τριτίου, στοιχείου, που δεν υπάρχει στην φύση και αποτελεί καύσιμο υλικό της σύντηξης. Η γενίκευση της χρήσης του Λιθίου στις μπαταρίες ενεργειακής αποθήκευσης αφορά πλέον ακόμη και τα ηλεκτρικά (και προφανώς τα υβριδικά) αυτοκίνητα, που ήδη έχουν αρχίσει να παράγονται μαζικά στην αγορά. Κι αυτό γιατί οι μπαταρίες λιθίου  συσσωρεύουν περισσότερη ενέργεια, έχουν μικρότερο βάρος από άλλα υλικά και αποφορτίζοννται σε πιο αργoύς ρυθμούς.
Η είδηση ότι η Βολιβία "Μπορεί να Γίνει η Σαουδική Αραβία του Λιθίου" κυριαρχούσε μέχρι πρότεινος, εφόσον  η Βολιβία διαθέτει το 35% των παγκοσμίων αποθεμάτων. Στις ανεμοδαρμένες ορεινές πεδιάδες των Άνδεων, ο ηγέτης των ινδιάνων της περιοχής, είναι από τους πρώτους που συμφωνούν και σιγοντάρουν την εμπλοκή της χώρας στην εξόρυξη του λιθίου,  εξηγώντας  πως η Βολιβία, η δεύτερη φτωχότερη χώρα της ηπείρου, θα παρέχει στον πλανήτη τις αναγκαίες ποσότητες λιθίου, το στοιχείο εκείνο που θεωρείται κρίσιμο για την εξάπλωση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Ο πρόεδρος της χώρας, Έβο Μοράλες, έχει δηλώσει ότι η Βολιβία μπορεί να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς λιθίου στον κόσμο, αν και μέχρι τώρα ούτε ένα ορυχείο δεν λειτουργεί στην επικράτειά της. Ο κ. Μοράλες τονίζει πως με αυτόν τον τρόπο το έθνος του θα συνεισφέρει στην καταπολέμηση της Κλιματικής Αλλαγής.. Με ποιό τρόπo αλήθεια; Μα με την μαζική παραγωγή των ορυχείων λιθίου.. Ελπίζω να το σημειώνουν καλά αυτό οι διάφοροι γνωστοί οικολογούντες, λάτρεις των οικο-καινοτόμων μεθόδων που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρικά και υβριδικά αυτοκίνητα..Και να το θυμούνται εξίσου καλά όταν τα οδηγούν, είτε πρόκειται για Lexus, είτε για  Toyota prius, Nissan Leaf είτε για το Piaggo MP3 Hybrid, το πρώτο υβριδικιό σκουτεράκι.. 
Από τις αρχές του χρόνου αυτού,  στο παιχνίδι του λιθίου μπήκε και το Αφγανιστάν. Προ ημερών μάλιστα, μετά την ανακοίνωση των «Νew Υork Τimes», U.S. Identifies Vast Mineral Riches in Afghanistan σχετικά με τεράστια αποθέματα μεταλλευμάτων, κυρίως χαλκού, σιδήρου και λιθίου, αξίας 1 τρισ. δολαρίων, που ανακάλυψαν αμερικανοί γεωλόγοι στο υπέδαφος του Αφγανιστάν (συνεχίζοντας το έργο των Ρώσων προκατόχων τους) , τα πράγματα φαίνεται ότι αλλάζουν ριζικά. Σύμφωνα μάλιστα με τους ειδικούς, το Αφγανιστάν θα μπορούσε να γίνει τώρα «η Σαουδική Αραβία του λιθίου», αν ληφθεί υπόψιν και το ιδιότυπο σοσιαλιστικό καθεστώς πο προσπαθεί να επιβάλλει ο Μοραλες σην Βολιβία...

Και τα ερωτήματα που τίθενται τόσο για το Αφγανιστάν, όσο και για τη Βολιβία (και όχι μόνο):

Μπορούν τα πολύτιμα και περιζήτητα κοιτάσματα να αποτελέσουν μέσα στα επόμενα χρόνια την αναπτυξιακή ατμομηχανή που θα βοηθήσει τις χώρες αυτές να βγούν από το τέλμα της φτώχειας, προσφέροντας παράλληλα στην παγκόσμια οικονομία αλλά και στο θέμα της βιώσιμης μετακίνησης και γενικότερα της κλιματικής αλλαγής; Μπορεί το λίθιο να αποτελέσει το βαρύ πυροβολικό τους; Και πόσο εύκολο αλλά και επιθυμητό είναι αυτό, σε χώρες που έχουν ελάχιστο ΑΕΠ αλλά και μηδαμινή εμπειρία στην εκμετάλλευση του υπεδάφους;

Κι από την άλλη, αν υπάρχουν ενδοιασμοί για την διαχείριση του ορυκτού πλούτου αυτού, όπως διατείνονται οι "σκεπτικιστές"  του χώρου και ακόμη ενδοιασμοί για το πως τελικά θα αξιοποιηθεί και που θα καταλήξει, τι πρέπει να γίνει; Να τον αφήσουμε στη θέση του, θεωρώντας τον ως "κατάρα" και να περιμένουμε να αλλάξει το αξιακό μας σύστημα,  να ασπαστούμε τις αρχές της "αξιοβίωτης ανάπτυξης" ώστε τελικά να μην αδικήσουμε κανένα στο παγκοσμιοποιημένο διαμοίρασμα του πλούτου; Και ως τότε; και ως πότε;  Μπορεί κανείς να βοηθήσει τον πρόεδρο μοράλες να βγεί αισίως από το δίλημμα; Ποιός νοιάζεται και ποιός μπορεί;

10.3.10

Η ταυτότητα του ελληνικού ορυκτού πλούτου.

23.1.10

Π. Τζεφέρη: Οι σπάνιες γαίες είναι πράσινες ή καφέ;

4.1.10

Εξορυκτική δραστηριότητα: ναι, αλλά όχι στην αυλή μου (ΝΙMΒΥ) Eισήγηση Πέτρου Τζεφέρη ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΕΕ με θέμα: ...

12.7.08

Και το όνομα αυτού: ατταπουλγίτης...

Ολοι μας, ειδικά οι ζωόφιλοι, που έχουν γατούλες στο σπίτι, ξέρουμε την "άμμο υγιεινής" ή Cat litter ή kitty litter...

Πρόκειται για το υλικό που προσφέρει ένα καθαρό και ασφαλές περιβάλλον για τις γάτες και για όσους ξέρουν η αγορά στον τομέα αυτό είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με τεράστια ποικιλία προϊόντων, εν πολλοίς "εισαγόμενη" και απαιτητική. Υπάρχουν άμμοι από 1,5 μέχρι 11,00 ευρώ (το δεκάκιλο ή και το πεντάκιλο!!!), αλλες κολλάνε στο τρίχωμα της γάτας, άλλες σηκώνουν σκόνη, άλλες "μυρίζουν" γιατί δεν εξουδετερώνουν τις δυσάρεστες οσμές ουρίας και αμμωνίας , άλλες έχουν άρωμα φρούτου, άλλες σχηματίζουν μαλακούς σβώλους που διασπείρονται στην υπόλοιπη άμμο μη επιτρέποντας να παραμένει καθαρή για την επόμενη χρήση. ...

Πόσοι ομως γνωρίζουν από που προέρχεται το υλικό αυτό; αν είναι εισαγόμενο ή οχι; και πώς έχει έρθει στα ράφια των σουπερμάρκετ; Ελάχιστοι γνωρίζουν οτι πρόκειται για ορυκτό (όχι σε όλες τις περιπτώσεις) που παράγεται και στην Ελλάδα και επεξεργάζεται κατάλληλα μέχρι το τελικό προϊόν που εφοδιάζει τα εμπορικά ράφια..

Τα τελευταία χρόνια, στην Κνίδη Γρεβενών, η εταιρεία ΓΕΩΕΛΛΑΣ Α.Μ.Μ.Α.Ε ξεκίνησε τη βιομηχανική επεξεργασία ενός ορυκτού με εξαιρετικές απορροφητικές και θιξοτροπικές ιδιότητες , του ατταπουλγίτη, το οποίο εξορύσσεται επίσης από τα λειτουργούντα λατομεία της εταιρίας στους νομούς Γρεβενών και Κοζάνης. Απο το ορυκτό αυτό, που έχει ιδιότητες ανάλογες με τον επίσης ελληνικότατο μπεντονίτη της Μήλου, μετά από φυσικο μηχανική επεξεργασία , σε υποδειγματικές από ασφάλεια και υγιεινή συνθήκες και χωρίς απόβλητα, κατάλοιπα ή αέριες εκπομπές προς το περιβάλλον, παράγεται η περίφημη άμμος υγιεινής, που προσελκύει και τις πιο ιδιότροπες γάτες...

Τα κοιτάσματα του ατταπουλγίτη (αλλά και σαπωνίτη) της εταιρείας ειναι υψηλής ποιότητας, τα μοναδικά τέτοιου μεγάθους στην Ευρώπη και απο τα μεγαλύτερα παγκοσμίως. Ηδη τα επερξεγασμένα προϊόντα της υπόψιν εταιρείας καλύπτουν γενικότερα και άλλες ανάγκες: για συνεκτικό υλικό για χρήση σε μοριακά φίλτρα, anticaking agents, gels,thickeners, αποχρωστικές γαίες σπορελαίων και λιπαρών, παραφικών, λιπαντικών κλπ. καλύπτοντας ανάγκες ραφιναριών και δυλιστηρίων.

Τώρα μπορείτε να ξέρετε: υπάρχει και ελληνική άμμος υγιεινής στα σουπερ μάρκετ. Και μάλιστα αποτελεί απολύτως φυσικό προϊόν που σημαίνει οτι δεν είναι σε καμία περίπτωση καρκινογόνος... Ρωτήστε γι' αυτήν και προτιμήστε την...

Και κάτι γενικότερο: τα ορυκτά και η εξορυκτική δραστηριότητα, όπως ποικιλοτρόπως εχει αναφερθεί από το βήμα αυτό, δεν είναι a priori καταστρεπτική για το περιβάλλον. Αντίθετα, υπό προϋποθέσεις, όπως για παράδειγμα ο ελληνικός μπεντονίτης και ο ατταπουλγίτης, μπορούν να προσφέρουν στην ανάπτυξη αλλά και στο περιβάλλον!
[Πέτρος Τζεφέρης]

Για περαιτέρω ενημέρωση:






Λατομεία και Περιβάλλον...: πόσο "βιώσιμη" είναι η σχέση τους;






















1.7.08

ΑΛΒΑΝΙΑ: ένα μικρό ...ελντοράντο στα σύνορά μας;

Οσοι επιχειρούν να επεκτείνουν το μύθο της "ψωροκώσταινας" που έχει αποδειχθεί περίτρανα λανθασμένος για την Ελλάδα, και στην γειτονική Αλβανία διαπράττουν επίσης σοβαρό λάθος!

Διότι η Αλβανία διαθέτει σημαντικότατο σε σχέση με την έκτασή της (29000 τετρ. χλμ) ορυκτό πλούτο κι ακόμα ένα σύνολο από συγκριτικά πλεονεκτήματα για την επωφελή εκμετάλλευσή του.

Μπορεί ο χρησιμοποιούμενος εξοπλισμός για τις εξορυκτικές εργασίες καθώς και για τις εργασίες αποκομιδής να είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό απηρχαιωμένος και με πλημμελή συντήρηση, το μεταλλευτικό δυναμικό όμως της αλβανίας είναι σημαντικό.

Το πρόσφατο εργοστάσιο παραγωγής τσιμέντου της ΤΙΤΑΝ ΑΕ στην Αλβανία, επένδυση συνολικού ύψους 170 εκατ. ευρώ, που θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2009 , αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Δείτε παρακάτω άρθρο του Δρος Πέτρου Γ. Τζεφέρη