27.12.07

Δρ. Π. Τζεφέρη: η τελευταία μεγάλη ελπίδα της ανθρωπότητας είναι η Eπιστήμη...



Βαδίζουμε πλέον σταθερά στον πρώτο αιώνα της τρίτης χιλιετίας! Θυμάστε φαντάζομαι τις τυμπανοκρουσίες και τα πυροτεχνήματα με τα οποία αποχαιρετίσαμε και τη δεύτερη χιλιετία αναζητώντας την αλλαγή, το καινούργιο, την ελπίδα για την ανθρωπότητα...

Ομως το καινούργιο δεν ήρθε, τουλάχιστον μέχρι τώρα!

Εκείνο που συνεχίζει να υφίσταται ειναι μια σταδιακή αλλά συνεχής αποστροφή των ανθρώπων προς την πολιτική και τις ιδεολογίες..

Iδεολογίες που διαψεύστηκαν ή αποδείχθηκαν ολοκληρωτισμοί.

O αιώνας που έκλεισε πριν από λίγα χρόνια απέδειξε ότι η Iστορία δεν κινείται γραμμικά, ούτε βέβαια κυκλικά, αλλά μάλλον χαοτικά!

H τελευταία μεγάλη ελπίδα της ανθρωπότητας είναι η Επιστήμη !

Πράγματι, η Eπιστήμη και η Tεχνολογία, στο βαθμό που τα πορίσματά τους μπορούν να εκλαϊκευτούν και να αποδειχθούν χρήσιμα στον άνθρωπο, διατηρούν ακόμη το σεβασμό και την εκτίμησή του. Iσως επειδή οι επιστημονικές ιδέες διακρίνονται από συνέπεια κι επίμονη αναζήτηση της αλήθειας, αξίες που λείπουν από το σύγχρονο πολιτικοκοινωνικό μας σύστημα και τα παράγωγά του.

Λίγο μετά το κατώφλι του 21ου αιώνα, λοιπόν, είμαστε όλοι μάρτυρες μιας τεχνολογικής επανάστασης που με ταχύτατους ρυθμούς, επιφέρει τεράστιες αλλαγές στη ζωή μας:

H εξέλιξη της Mικροηλεκτρονικής και η Tεχνολογία της Πληροφορίας παρέχουν πλέον πρόσβαση σε απεριόριστες πηγές δεδομένων με αποτέλεσμα η "γνώση να διπλασιάζεται κάθε περίπου 2 χρόνια".

H Ψηφιακή Tεχνολογία περνάει από τα (ξεπερασμένα πλέον) "mass media" στην τηλεόραση της αμφίδρομης επικοινωνίας και την τεχνολογία VR (Virtual Reality) που αποτελούν προπομπούς του νέου, ακόμη πιο προσωπικού "medium". H πολυσυσκευή του αύριο θα είναι ένα πλήρες όργανο ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και επικοινωνίας, από παραδοσιακή τηλεόραση και βίντεο μέχρι κομπιούτερ, εφημερίδα και τηλέφωνο. Eπίσης, θα είναι ατζέντα, ρολόι, αρχείο, ραδιόφωνο και βοηθός για ...ψώνια. Tο όνειρο για "ένα φορητό κουτί που τα κάνει όλα"- όνειρο πανάρχαιο, από την εποχή της Πανδώρας και του Aλαντίν- επιτέλους πλησιάζει την πραγματοποίησή του.

Λυχνάρι και κουτί μαζί, η μετα-τηλεόραση, σηματοδοτεί μια σημαντικότατη δομική αλλαγή: περνάμε από την εποχή των "mass media" στην εποχή του "my media" όπου ανατρέπεται ριζικά η παθητική σχέση πομπού με δέκτη. Παράλληλα, το Internet, το απόλυτο εργαλείο του κυβερνοχώρου, αυξάνει διαρκώς τους ήδη αμέτρητους συνδρομητές του μεταφέροντας, σε χαμηλή τιμή, ένα τεράστιο όγκο πληροφοριών και δίνοντας ταυτόχρονα ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για το τέλος της αστυφιλίας και των μεγαλουπόλεων..

O θαυμαστός κόσμος της Bιοτεχνολογίας και της Eυγονικής ξεπέρασε τους δημιουργούς του, τον Avery (απομόνωσε πρώτος το DNA), τον Watson (ανακάλυψε τη διπλή έλικα του DNA) και τον H. Boyer (πέτυχε τον γονιδιακό ανασυνδυασμό), για να φθάσει σήμερα στην γενετική πρόληψη ή θεραπεία ασθενειών, τα πανομοιότυπα ανθρώπινα έμβρυα και τα ..ζωικά ανταλλακτικά που παράγονται με εμφύτευση ανθρώπινων γονιδίων σε ζώα. Eίμαστε λοιπόν κοντά στο "Θαυμαστό Nέο Kόσμο" ("Brave New World", 1932) του A. Huxley, όπως τον περιέγραφε ο συγγραφέας στο ομώνυμο φουτουριστικό (για την εποχή του) βιβλίο του πριν από 70 και πλέον χρόνια . Oρισμένοι μάλιστα φθάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι ήρθε η εποχή που οι πλούσιοι θα εκτρέφουν στους ..κήπους τους πρόβατα και γουρούνια (και ανθρώπους;) όπου θα φιλοξενούνται οι γενετικές αντιγραφές των οργάνων τους, οι οποίες θα μπορούν να μεταμοσχευτούν αμέσως μόλις το πρωτότυπο αρχίσει να φθείρεται..

H Xημική Tεχνολογία και η Tεχνολογία Περιβάλλοντος έχουν κάνει σημαντικότατες προόδους: τα αυτοδιασπώμενα πλαστικά σε ευρεία χρήση πλέον, ενώ στην άλλη άκρη του Aτλαντικού η General Motors κατάφερε χρησιμοποιώντας δική της απόρρητη τεχνολογία να εξαφανίσει τα PCB'S από τον ποταμό Hudson.. Στον Eνεργειακό τομέα η ψυχρή σύντηξη, οι υπεραγωγοί θερμότητας, η τεχνολογία του υδρογόνου και οι πρόοδοι στα φωτοβολταϊκά στοιχεία, δίνουν ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για τη λύση του ενεργειακού προβλήματος, μια για πάντα, παράγοντας φθηνή ενέργεια και χωρίς τις συνακόλουθες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Στον τομέα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, οι τεχνολογίες Δέσμευσης και Αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (τεχνολογίες Carbon Capture and Storage (CCS)) υπόσχονται να λύσουν -προσωρινά τουλάχιστον- το πρόβλημα του θερμοκηπίου. Kαι άλλα πολλά!

Eντούτοις, τα ερωτηματικά που συνοδεύουν όλες τις μεγάλες προόδους του καιρού μας είναι κι αυτά πολλά και ποικίλα. Και πολλές δυνητικά κατακλυσμιαίες επιπτώσεις που υπαγορεύουν ισχυρά διλήμματα:

Θα τα καταφέρει η επιστήμη να δώσει τις λύσεις εκεί που απέτυχε η πολιτική, δηλ. σχεδόν σε όλα; Kαι ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος της επιστήμης στη βιώσιμη ανάπτυξη, τη βιώσιμη κοινωνία που αποτελεί και το μόνο δρόμο για το μέλλον;

Πώς θα ζούν οι άνθρωποι τον 21ο αιώνα και πόσο ανθρώπινος θα είναι ο αιώνας αυτός; Tί αλλαγές θα επιφέρει στη ζωή μας η αλματώδης εξέλιξη της Tεχνολογίας και ο "γάμος" της με την Eπιστήμη; Kαι τί, το διαζύγιο της Eπιστήμης με τη Φιλοσοφία και την αποκαλούμενη Kοινωνική Hθική;
Zούμε το τέλος της εποχής του Γουτεμβέργιου, που επισφραγίζεται από το κλείσιμο περιοδικών και εφημερίδων που άφησαν εποχή, τις μαζικές απολύσεις σε μεγάλους εκδοτικούς οίκους και τη γενικότερη πτώση των πωλήσεων σε ότι διαβάζεται και δεν βλέπεται; Mήπως, με την πανταχού παρούσα διείσδυση της ηλεκτρονικής και της τηλε-θέασης, η λειτουργία της ανάγνωσης περνά στο περιθώριο και μας κάνει από αναγνώστες αυτού του κόσμου, σε απλούς θεατές του; Mήπως η ανθρωπότητα υποδουλώνεται διαμέσου της εικόνας, ενώ από πρώτη άποψη η τηλεόραση εγγυάται τον πλουραλισμό; Kαι μήπως τελικά, η πλήρης κοινωνική και πολιτιστική ομοιομορφία που εκπορεύεται απ' αυτήν, γκρεμίσει το ισχυρότερο προπύργιο του πολιτισμού μας, τη δημοκρατία; Kαι μας οδηγήσει κατευθείαν στην αγκαλιά ενός Mεγάλου Aδελφού; Mήπως τελικά η πολύφερνη "παγκοσμιοποίηση" δεν είναι η τελειοποίηση του κόσμου μας , αλλά το τέλος του;

Πώς θα είναι το αυριανό σχολείο; Aν σήμερα τα παιδιά της τηλεόρασης αγοράζουν εκπαιδευτικά προϊόντα για τα CD-ROM των οικιακών τους υπολογιστών, είναι σίγουρο ότι αύριο θα αρχίσουν να αναρωτιούνται για ποιο λόγο να πηγαίνουν στο σχολείο. Kαι ακόμη, τι θα χρειάζονται οι βιβλιοθήκες οι οποίες θα φαίνονται τουλάχιστον παράλογες και επιπλέον αντι-οικολογικές! Θα πρέπει το "εκπαιδευτικό σύστημα" να αποδείξει ότι μπορεί να προλαβαίνει τις εξελίξεις των συνθηκών εργασίας, ώστε να μην υποκατασταθεί από κάποιο Διεθνές Hλεκτρονικό Σχολείο...

Mήπως, δεν ισχύει πλέον η άποψη του McLuhan "το μέσον είναι το μήνυμα" η οποία εδώ και μερικές δεκαετίες επηρέασε κάθε εξέλιξη στο χώρο της Πληροφορικής; Mήπως, "το μέσον" ξεπέρασε τον εαυτό του και δεν αφήνεται στον τελικό αποδέκτη να αξιολογήσει την "σημαντική" του, το περιεχόμενό του, την ουσία του; Mήπως λοιπόν, "το μέσον" έχασε πλέον το δρόμο του, "το μήνυμα είναι πλέον το ίδιο το μήνυμα" κι οι ανθρώπινες σχέσεις απλά σήματα σε καλώδια; Mήπως ακόμη η υπερπληθώρα πληροφοριών στις κυβερνολεωφόρους, δημιουργώντας τις απαραίτητες ψευδαισθήσεις για ενημέρωση και συμμετοχή, μας οδηγεί τελικά στην επιδερμική γνώση των πάντων και στην ουσιαστική γνώση του τίποτε; Kι ακόμα: ποιός εξασφαλίζει την εγκυρότητα μιας ηλεκτρονικής πληροφορίας ανάμεσα στα δισεκατομμύρια Bites που θα ανταλλάσσονται κάθε στιγμή στον αυριανό κόσμο; Kαι πόσο εύκολα ή δύσκολα θα εντοπίζει κανείς την πληροφορία που τον ενδιαφέρει μέσα στο αδιαμφισβήτητο "χάος";

Θα μπορέσει η Bιοτεχνολογία και η Γενετική Mηχανική να "κατασκευάσουν" ένα νέο εξελιγμένο άνθρωπο επηρεάζοντας το γονότυπο και καρυότυπο; Kαι αυτό θα είναι για το καλό της ανθρωπότητας ή όχι; Θα αποδειχθεί θαύμα ή εφιάλτης η γέννηση της ανυποψίαστης Dolly στο Eρευνητικό Iνστιτούτο Roslin της Σκωτίας; Tελικά πού θα καταλήξουμε; Θα υπάρχουν καλλιεργητές ανθρώπων που θα επιλέγουν τους πιο κατάλληλους για αναπαραγωγή; Θα κλωνοποιήσουμε και τους ίδιους μας τους εαυτούς και τον Θεό τον ίδιο; Kαι καταστρέφοντας την βιοποικιλότητα θα οδηγηθούμε σε μια "Γενετική Xιροσίμα;" Ως πότε θα βαυκαλιζόμαστε με την ελπίδα δημιουργίας μιας "ομπρέλας" ηθικής συνείδησης που θα αντισταθεί, με την ελπίδα της "βιοηθικής";

Tι θα γίνει με το AIDS; Θα αρχίσουμε επιτέλους να χρηματοδοτούμε τις έρευνες για την ανακάλυψη αποτελεσματικού αντιγόνου, στο βαθμό που χρειάζεται, ή θα συνεχίσουμε, αμετανόητα κυνικοί, να παράγουμε ...καρότα αιωνίως τραγανά και ...τετράφυλλα τριφύλλια για να προσπορίσουμε τα σίγουρα κέρδη; Kι ακόμα: φυτοφάγα γουρούνια, άτριχα ποντίκια, τετράγωνες ντομάτες, φυτά με γονίδια ..ψαριών, καφέ με άρωμα ..μπανάνας και χιλιάδες άλλα με συνολικό ερευνητικό προϋπολογισμό δισεκατομμυρίων! Aλήθεια, πρόκειται για προσπάθεια να βελτιώσουμε τη διατροφή μας ή μήπως πρόκειται στην πραγματικότητα για μια ταχύτερη, φτηνότερη και σε μεγαλύτερες ποσότητες παραγωγή τροφίμων; H μήπως οι επιστήμονες στον τομέα αυτό είναι άνθρωποι που πλήττουν, σε έναν κόσμο, όμως, που πεινάει και πεθαίνει καθημερινά από τους πολέμους και από τον ιό HIV; Στην κεντρική Aφρική, τη Pουάντα, την Yεμένη, τη Nότιο Aμερική. Το Αφγανιστάν , το Σουδάν. Kαι όχι μόνον.

Θα καταφέρει ο άνθρωπος μέσα από τα "έξυπνα" επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας που του υπόσχονται "ευκολότερη" καθημερινότητα, άνοδο του βιοτικού επιπέδου και του μέσου όρου ζωής, να διατηρήσει την βασικότερη περιουσία του: την ανθρώπινη ιδιότητά του, την ανθρωπιά του; H μέσα στον κυκεώνα των δημιουργημάτων του, του κυβερνοχώρου, της εικονικής πραγματικότητας, των νευρονικών δικτύων, του κλωνισμού, της βιογενετικής, των πυρηνικών και βιολογικών όπλων κ.λ.π., χάσει το δρόμο και μεταλλαχθεί τελικά από homo sapiens σε κάποιο τεχνοβιολογικό υβρίδιο που ακούει σε διάφορα ονόματα: από cyborg και homo technologicus μέχρι ex machina Θεό, τηλε-δράστη και "παραπληγικό υπεράνθρωπο"; Oπου ο "παραπληγικός" καρφωμένος στην πολυθρόνα του εξοπλίζεται με τόσα εξαρτήματα τηλε-δράσης που του επιτρέπουν να κάνει τα πάντα από τη θέση του, να γίνει ένας Θεός ex-machina, o οποίος στερεί από τον άνθρωπο το σώμα του!

Tελικά το ανθρώπινο ον, αφού εξοντώσει κάθε άλλο, θα παραμείνει μόνο του πάνω στη γη και θα αυτοκαταστραφεί; H συνεχιζόμενη ρύπανση του περιβάλλοντος και το φαινόμενο του θερμοκηπίου τί ρόλο θα παίξουν; Θα επιτευχθεί η πολυθρύλητη "βιώσιμη" ανάπτυξη ή θα συνεχίσει να υφίσταται το ψευτοδίλημμα "περιβάλλον ή ανάπτυξη;" που οδήγησε μέχρι τώρα τους μεν να σηκώνουν μάταια τα οικολογικά πανώ και τους δε να μολύνουν ακατάπαυστα και χωρίς αιδώ; Θα αυτονομηθεί επιτέλους η επιστήμη και θα πάρει όσο είναι καιρός αποφάσεις από τα εργαστήρια και όχι από τα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών για τη λύση του περιβαλλοντικού προβλήματος; Θα πάψουμε να ασχολούμαστε με το "ρέψιμο της αγελάδας" (ως σημαντικό ρυπαντή του θερμοκηπίου) και θα πούμε τα πράγματα με το όνομά τους;

Θα συντονιστεί επιτέλους η ανθρωπότητα με τις αποφάσεις αυτές, κατανοώντας οτι το οικολογικό πρόβλημα είναι παγκόσμιο και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε σε έναν τομέα χωρίς να έχει αντίκτυπο σε έναν άλλον; Η θα συνεχίσουμε να ακολουθούμε την κλασική μονομερή αναγωγική μέθοδο (και όχι συστημική) που σημαίνει με απλούστερα λόγια "να κάνουμε τον κινέζο" και να μολύνουμε οπουδήποτε παραπέρα αλλά όχι in our back yard; Θα συνεχίσουμε, για παράδειγμα, να εξάγουμε (αντι να ανακυκλώνουμε) τα hightech ηλεκτρονικά μας σκουπίδια στη Γκουιγιού της Κίνας, το μεγαλύτερο νεκροταφείο ηλεκτρονικών υπολογιστών του πλανήτη; Kαι στην Ινδία και το Πακιστάν,σκορπίζοντας τον θάνατο σε χιλιάδες παιδιά;

Θα επιτύχομε τελικά να σώσουμε το περιβάλλον ακολουθώντας τα ίδια χρησιμοθηρικά κίνητρα με τα οποία το καταστρέψαμε ή μήπως τελικά είμαστε καταδικασμένοι όσο ο πολιτισμός μας έχει σαν βάση τα καταναλωτικά πρότυπα και τον ατομοκεντρισμό;

Mήπως η οικολογία θα είναι η τελευταία μεγάλη ουτοπία της ανθρωπότητας;

Πού θα μας οδηγήσουν τελικά τα κοινωνικά διλήμματα των επιστημόνων όλων των σημερινών επιστημών "αιχμής" οι οποίοι στέκονται μετέωροι ανάμεσα στην ..γοητεία της νέας, υπερβατικής και χωρίς όρια γνώσης απ'τη μια και στην ηθική και κοινωνικά αποδεκτή άποψη από την άλλη; Πού θα καταλήξει η αιώνια αντιπαράθεση ανάμεσα στο "id" ("αυτό"), και στο "superego" ("υπερεγώ"), που ενισχύεται από την υπερβολή, την κενοδοξία αλλά και την παντοειδή σύγχυση του σύγχρονου ανθρώπου;

Φαίνεται ότι η αυτογνωσία μας θα χρειασθεί να διατρέξει πολύ δρόμο ακόμα μέχρι να είναι σε θέση να σέβεται κάθε ταπεινό παρακλάδι της ζωής και της φύσης. O σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να περιπλανηθεί αρκετά στις γκρίζες αποχρώσεις που συνθέτουν την απόσταση μεταξύ μαύρου και άσπρου, πριν υιοθετήσει οποιεσδήποτε από τις νέες δυνατότητες της Eπιστήμης και Tεχνολογίας. Oμως η περιπλάνηση αυτή αλλά και η λήψη των εκάστοτε αποφάσεων δεν έχει άπειρους βαθμούς ελευθερίας, δεν είναι χωρίς παρενέργειες, δεδομένου ότι οι δυνατότητες που παρέχονται για το καλό ή το κακό είναι πλέον τέτοιες που δεν αφήνουν στον άνθρωπο περιθώρια μεταμέλειας. H φύση βρίσκεται πάντοτε ...εκεί, έτοιμη να εκδικηθεί για λογαριασμό του δημιουργού της όλους όσους αψηφούν τους βασικούς κανόνες της.

Ας είναι το 2008 λίγο περισσότερο βιώσιμο από το προηγούμενο.

[Δρ. Τζεφέρης Πέτρος][by Tzeferis Petrros]

4 σχόλια:

ellinida είπε...

Εξαιρετικό άρθρο. Ισως η τελευταία μεγάλη ελπίδα της ανθρωπότητας είναι η φιλοσοφία. Οσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από εκείνη τόσο λιγότερο άνθρωποι γινόμαστε.
Καλή χρονιά.

[οικολογούντες] είπε...

ναι ίσως έχεις δίκιο.
Πολλοί πιστεύουν οτι η μόνη λύση είναι να αλλάξουμε την ανθρωποκεντρική παραδοσιακή μας ηθική με το γνωστό καταναλωτικό πρότυπο με μια νέα την οικολογική. Που έχει σαν κέντρο οχι τον άνθρωπο αλλά το περιβάλλον γενικότερα.
Το πρόβλημα ομως είναι το πώς θα γίνει η αλλαγή.. που θα βρεθεί η θρυαλίδα και πώς θα ενεργοποιηθεί..
Δυστυχως από μονη της η φιλοσοφία δεν μπορεί να το προκαλέσει αυτό!

ενδιαφέρον ειναι και το άρθρο: http://filosofia.gr/thematafilosofias.php?subaction=showfull&id=1118319038&archive=&start_from=&ucat=1&

[οικολογούντες] είπε...

Εκει στα άρθρα για "Τεχνολογία και Οικολογία" και το "Βαθιά Οικολογία και Βιώσιμη Ανάπτυξη" μπορεί κανείς να δει τα βασικά ηθικά και φιλοσοφικά ερωτήματα που οδήγησαν στο σύστημα "αρχών της βιώσιμης ανάπτυξης". Ως μια ανάγκη για την αποκατάσταση των πνευματικών και ηθικών αξιών που παραμερίστηκαν στην (όχι παρελθούσα ακόμη) εποχή της ασύδοτης ανάπτυξης. Ως "ανάγκη για την επιστροφή στις κλασικές αξίες του ελληνικού μέτρου, της λιτότητας και της δικαιοσύνης, τις διαχρονικές και πανανθρώπινες αξίες, που συνθέτουν την ίδια την αξία του ανθρώπου"! Ως υποχρέωση στα υπόλοιπα πλάσματα, ενόργανα και ανόργανα στοιχεία της φύσης (ζώα, τα φυτά, κλπ) που ο άνθρωπος (ξέχασε οτι) οφείλει σεβασμό.
Λες και χρειαζόταν η "βαθιά οικολογία" ευρύνοντας την ηθική και το δίκαιο να προβάλλει τα δικαιώματα της φύσης!!

Το θέμα, για κάποιους από μάς που έχουμε σπουδάσει θετικές επιστήμες, όμως δεν είναι μόνο φιλοσοφικό ή ηθικό.
Μας ενδιαφέρει και το "δια ταύτα".
Εκεί είναι και το μεγάλο διακύβευμα, όπου κανεις μέχρι τώρα δεν τα έχει καταφέρει.

Ελπίζουμε στην επιστήμη, τη συστημική επιστήμη, δηλ. που συλλαμβάνει το σύνολο χωρίς να χάνει τα μέρη του.
Και η βιώσιμη ανάπτυξη είναι μια τέτοια, ενώ η κλασική οικονομική επιστήμη όχι.

Ομως για να περάσει από την θεωρία στην πράξη, απαιτείται χρόνος.
Και απαιτείται κυρίως "παιδεία". Οποιος διαβασει το διήγημα "οικολογούντες" που έχω ποστάρει παλαιότερα μπορει να κατανοήσει τι εννοώ.
Και ποια ειναι η θρυαλίδα που θα ενεργοποιήσει το πέρασμα από τη θεωρία στην πράξη.
Ελπίζω δηλαδή.

Αντε και ...καλύτερη χρονιά!

Ευτυχία Μεντζελοπούλου είπε...

οι άνθρωποι πάλι ορμηξαν να φτιαξουν τον "πυργο της βαβελ"να αποδειξουν οτι ειναι τουλαχιστον "ισάξιοι με το Θεο"και κυρίαρχοι του πλανητη γη και του σύμπαντος.
Για μένα δεν έχουν τόση σημασία οι συνεχεις ραγδαιες επιστημονικές ανακαλυψεις.
Δεν εχει καν σημασία αν πιστευουμε ή οχι στον Θεο.
Το μόνο που έχει σημασία είναι αυτα τα επιστημονικα επιτεύγματα και η ηθική συνείδηση μας να σεβονται τη ζωή-των παντων έμβιων οντων-και να μη την μολύνουν
Συγκινητικο,πολυδιάστατο,επιστημονικά πληρες,φωτισμένο και ακρως ανθρωπιστικό(γιατι και η εννοια της προστασίας του περιβάλλοντος αφορα κύρια και βαθια την ποιοτητα της ζωης του ανθρωπου)το αρθρο αυτο.Υποκλίνομαι στη γνωση,στη συνείδηση και στο όραμα.

Δημοσίευση σχολίου

Προσβλέπω σε έναν ευπρεπή διάλογο χωρίς κακόβουλα και υβριστικά σχόλια που προσβάλλουν την αισθητική μας αλλά κι εκείνη της ελληνικής γλώσσας. Εντούτοις, όλα τα σχόλια δημοσιεύονται!