ΣΤΟΧΑΣΟΥ, ΚΑΙ ΑΡΚΕΙ...'Ω 'Αναγνώστα : άλλο η ανωνυμία και άλλο η συστηματική κατάχρησή της...

Φυσικά και η προστασία του ανώνυμου λόγου είναι ζωτική για τον δημοκρατικό διάλογο…
και η ανωνυμία αποτελεί καταφύγιο από τη τυραννία της "πλειοψηφίας" υλοποιώντας επιπλέον ένα βασικό στόχο του Συντάγματος: την προστασία μη δημοφιλών πολιτών από την αντεκδίκηση μιας μη ανεκτικής κοινωνίας…

Σωστά, ενδεχομένως, ο "Ανώνυμος 'Ελλην" να μην είχε γράψει ποτέ την "Ελληνική Νομαρχία" αν ήταν υποχρεωμένος από τις τουρκικές αρχές, να φανερώσει το πραγματικό του όνομα…

Το δικαίωμα της ανωνυμίας του απλού πολίτη και φυσικά του μπλόκερ είναι και πρέπει να παραμείνει ιερό και απαραβίαστο.

Ομως επειδή, "ο Λόγος περί ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ" όπως εγραφε και ο περίφημος "Ανώνυμος Ελλην", άλλο η ανωνυμία και άλλο η κατάχρησή της, που περιορίζει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των άλλων.

Η ενδεχόμενη κατάχρηση στην ανώνυμη εκφορά του λόγου στο διαδίκτυο, δυστυχώς δεν μπορεί να ελεγχθεί.

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να καταργήσουμε το δικαίωμα της ανωνυμίας, με οποιοδήποτε πρόσχημα.

Ομως εφόσον δεν μπορούμε να ελέγχουμε τα αποτελέσματα από ενδεχόμενη κατάχρηση και κανιβαλισμό που αφορά πρόσωπα του δημοσίου βίου, θα πρέπει να προσέχουμε τη χρήση αυτού του δικαιώματος. Ειδικά εκείνοι που δημοσιοποιούν πράγματα, διαχειρίζονται μέσα, συμμετέχουν στο δημόσιο βίο, διαβάζονται, βλέπονται, ακούγονται από άλλους.

Κι αν το δικαίωμα της ανωνυμίας για τον απλό ανώνυμο πολίτη ή μπλόκερ είναι ιερή, η συστηματική κατάχρηση της ανωνυμίας με διάφορους αδιαφανείς σκοπούς, ειδικά από πρόσωπα που ειναι εξουσιοδοτημένα για να προασπίζουν το δημόσιο βίο και να στηλιτεύουν τα κακώς κείμενα, είναι ανίερη.
[Πέτρος Τζεφέρης]

Πέτρου Τζεφέρη: Τα μπλοκς δεν (πρέπει να ) είναι ένα ανώνυμο βήμα!

Τα μπλοκς δεν είναι ένα ανώνυμο βήμα.
Ενα βήμα για να λασπολογούμε,να συκοφαντούμε οποιονδήποτε χωρίς να λογοδοτούμε.Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι φυσικά ιερό. Αν με αυτά που γράφει όμως καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν διαδικασίες για την δίωξή του. Συνεπώς η ανωνυμία του blogger είναι ένα υπό αίρεση δικαίωμα στο βαθμό που αυτός δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου.

Οι μπλόκερς (πρέπει να) ειναι επώνυμοι.
Και είναι επώνυμοι. Εχουν ταυτότητα, έχουν όνομα, έχουν ηλεκτρονικό ίχνος γραφής.
Διαφορετικά ενδέχεται να ειναι απλοί, ανώνυμοι συκοφάντες!
Ειδικά αυτοί που έχουν βήμα και αλλού και μάλιστα αμειβόμενο και προβεβλημένο.
Που ανήκουν στην δημοσιογραφική οικογένεια. Που χρησιμοποιούν αλλού την επωνυμία και αλλού την ανωνυμία, αποκομίζοντας ωφέλη ένθεν και εκείθεν!

Τα μπλοκς δεν είναι ένα ανώνυμο, έστω καταγγελτικό, βήμα. Τα μπλοκς, κύριοι, είναι ένα βήμα διαλόγου για τους "επώνυμους" (με την ευρεία έννοια) που δεν διαθέτουν εναλλακτικό βήμα. Για τους "επώνυμους" που ζουν στο περιθώριο, που σιωπούν, που είναι φιμωμένοι, περιθωριοποιημένοι. Που είναι "ανώνυμοι" με ονοματεπώνυμο. Που δεν τους προσκαλεί κανένα κανάλι, παρά το γεγονός οτι (ενδεχομένως) προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο περισσότερα απο ότι ενα κανάλι... Που ζουν στο ημίφως της ελλάδας που καταδικάστηκε σε αυτό επειδή απλά σέβεται το λόγο της. Που θλίβονται βλέποντας ημιμαθείς και ανήθικους, δέσμιους του λούσου και της φτηνής εικόνας να προβάλονται διαρκώς και αδιακρίτως.

Που έχουν ομως και όνομα και προσωπικότητα και άποψη και υπογραφή. Κι ενίοτε, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο, έχουν όραμα και στόχο. Και που, όταν θέλουν να καταγγείλουν, καταγγέλλουν επώνυμα, ρισκάρουν και αναλαμβάνουν την ευθύνη. Που έχουν αυθεντική φωνή και δομημένο, τεκμηριωμένο λόγο. Ο οποίος εντούτοις δεν συνάδει με τη φωνή του ανώνυμου καταγγελτικού ή (και) συκοφαντικού λόγου, που κρύβεται πίσω από το google, το δήθεν ανώνυμο χάος του παγκόσμιου ιστού, που "κλείνει το μάτι" στον φακό των τηλεοπτικών χαλίφων... εκκολαπτόμενος ο ίδιος ως χαλίφης στη θέση του τυχόν εκπεσόντα χαλίφη.

Είπαμε οτι αυτή η άλλη ελλάδα, η κατατρεγμένη και απροσκάλεστη, πρέπει επιτέλους, να αποκτήσει φωνή. Οχι όμως τέτοια φωνή. Αυτή η φωνή δεν είναι σεμνή, είναι απλά υβριστική. Και πιο κοντά στα γούστα της δοκησίσοφης τηλεοπτικής μπουρζουαζίας..

Κρίμα...διότι το ζητούμενο δεν ήταν τα μπλοκς να αποκτήσουν το δικό τους τηλεοπτικό παράθυρο.. και μάλιστα ένα τέτοιο παράθυρο.. Ούτε να πάρουν ένα μέρος της τηλεθέασης. Το ζητούμενο ήταν (και είναι) να συνεχίσουν να έχουν καθαρή και αυθεντική φωνή. Και να αποτελούν ελεύθερο βήμα πολυφωνικού διαλόγου..

Το μάθημα του πώς γίνεται αστέρας ένας δημοσιογράφος της σειράς το εμπεδώσαμε πολλές φορές μέχρι σήμερα. Ψάχνουμε εναγωνίως για το μάθημα όπου ένας πραγματικός αστέρας, θα αναδειχθεί ως πρότυπο για μας και τα παιδιά μας...

[Τζεφέρης Πέτρος][by Tzeferis Petros]

Πάλι για τη θεά του διαδικτύου, την ανωνυμία