Αλιβέρι, 9 Δεκέμβρη του ’68!
 |
| Λιγνιτωρυχείο Αλιβερίου μεταφορά λιγνίτη (φωτογραφία αρχείου ΔΕΗ) |
Το δυστύχημα του 1968 ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό που σημάδεψε τη ζωή του τόπου και χαράχθηκε για πάντα στην μνήμη της τοπικής κοινωνίας του Αλιβερίου αλλά και των συναδέλφων που σχετίστηκαν με αυτό.
Ας δούμε πως περιγράφει το δυστύχημα ο κ. Γιώργος Κατσαμάγκος 46 χρόνια μετά.
Αλιβέρι, σούρουπο 9 Δεκέμβρη του ’68, γιορτή της Αγίας Άννας. Τα καταστήματα κλείνουν ο κόσμος μαζεύεται στα σπίτια. Ο Σωτήρης ο Μπ. πήρε κάτι πράγματα που περίμενε και πήρε την ανηφόρα για το σπίτι.. Έπρεπε να κολατσίσει και να ξαπλώσει νωρίς. Το πρωί πήγαινε πρώτος στο λιγνιτωρυχείο να ελέγξει τα «φανάρια» ώστε μόλις θα’ ρθει η βάρδια να’ ναι όλα έτοιμα και ασφαλή. Ο Λάζαρος έκλεισε το φαρμακείο κι’ ετοιμαζότανε να πάει στη γιορτή της Άννας.
Ξάφνου ουρλιαχτά από σειρήνες ασθενοφόρων ξέσκισαν την ήσυχη νύχτα. Κανείς δεν κατάλαβε τι τρέχει. Οι καιροί ήταν δύσκολοι (δεύτερος χρόνος δικτατορίας) ο φόβος φώλιαζε στις καρδιές. Οι κλούβες πέρναγαν κι ανηφόριζαν τον « τσούλουρα ». Εκεί στην αυλή της παλιάς κλινικής παίχτηκε ένα ακόμα δράμα από αυτά που η οικογένεια των λιγνιτωρύχων έζησε και ζει σ’ όλο τον Κόσμο. Δεκάδες κορμιά νεκρά ή χτυπημένα, βογκητά, πανικός. Το κόκκινο αίμα ανακατεμένο με τη μαύρη μουτζούρα κυλούσε στη σκάλα. Το έργο της διαλογής, σου πάγωνε το αίμα. Από κει οι νεκροί, από δω οι τραυματίες. Ο παπα-Πλούταρχος να προσπαθεί να συγκεντρώσει ακρωτηριασμένα μέλη.
Πως έγινε τόσο κακό; Λιγνιτωρυχείο απόγευμα. Τουλάχιστον 250 άτομα δουλεύουν 170 μέτρα κάτω από την επιφάνεια. Μια λάθος ενέργεια του επιστάτη, και το κακό γίνεται! Η τεράστια έκρηξη δημιουργεί ένα φοβερό κύμα που έφτασε μέχρι την επιφάνεια. Τραγικό αποτέλεσμα 7 νεκροί πάρα πολλοί τραυματίες..
Οι άτυχοι μεροκαματιάρηδες προστέθηκαν στο πάνθεο των 25 νεκρών από δυστυχήματα στο ορυχείο, από το 53 μέχρι το 85. Δεκάδες ακρωτηριάστηκαν, πέθαναν από πνευμονοπάθειες, καρκίνο.
Η περιοχή αναπτύχθηκε οικονομικά, το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε. Ας μη ξεχνούν όμως οι νεότεροι ότι το χρωστούν σ’ αυτούς που δώσανε τη ζωή τους, κάτω από τη γη η σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Αιωνία τους η μνήμη!
Πλήρες άρθρο εδώ
Αλιβέρι, σούρουπο 9 Δεκέμβρη του ’68, γιορτή της Αγίας Άννας. Τα καταστήματα κλείνουν ο κόσμος μαζεύεται στα σπίτια. Ο Σωτήρης ο Μπ. πήρε κάτι πράγματα που περίμενε και πήρε την ανηφόρα για το σπίτι.. Έπρεπε να κολατσίσει και να ξαπλώσει νωρίς. Το πρωί πήγαινε πρώτος στο λιγνιτωρυχείο να ελέγξει τα «φανάρια» ώστε μόλις θα’ ρθει η βάρδια να’ ναι όλα έτοιμα και ασφαλή. Ο Λάζαρος έκλεισε το φαρμακείο κι’ ετοιμαζότανε να πάει στη γιορτή της Άννας.
Ξάφνου ουρλιαχτά από σειρήνες ασθενοφόρων ξέσκισαν την ήσυχη νύχτα. Κανείς δεν κατάλαβε τι τρέχει. Οι καιροί ήταν δύσκολοι (δεύτερος χρόνος δικτατορίας) ο φόβος φώλιαζε στις καρδιές. Οι κλούβες πέρναγαν κι ανηφόριζαν τον « τσούλουρα ». Εκεί στην αυλή της παλιάς κλινικής παίχτηκε ένα ακόμα δράμα από αυτά που η οικογένεια των λιγνιτωρύχων έζησε και ζει σ’ όλο τον Κόσμο. Δεκάδες κορμιά νεκρά ή χτυπημένα, βογκητά, πανικός. Το κόκκινο αίμα ανακατεμένο με τη μαύρη μουτζούρα κυλούσε στη σκάλα. Το έργο της διαλογής, σου πάγωνε το αίμα. Από κει οι νεκροί, από δω οι τραυματίες. Ο παπα-Πλούταρχος να προσπαθεί να συγκεντρώσει ακρωτηριασμένα μέλη.
Πως έγινε τόσο κακό; Λιγνιτωρυχείο απόγευμα. Τουλάχιστον 250 άτομα δουλεύουν 170 μέτρα κάτω από την επιφάνεια. Μια λάθος ενέργεια του επιστάτη, και το κακό γίνεται! Η τεράστια έκρηξη δημιουργεί ένα φοβερό κύμα που έφτασε μέχρι την επιφάνεια. Τραγικό αποτέλεσμα 7 νεκροί πάρα πολλοί τραυματίες..
Οι άτυχοι μεροκαματιάρηδες προστέθηκαν στο πάνθεο των 25 νεκρών από δυστυχήματα στο ορυχείο, από το 53 μέχρι το 85. Δεκάδες ακρωτηριάστηκαν, πέθαναν από πνευμονοπάθειες, καρκίνο.
Η περιοχή αναπτύχθηκε οικονομικά, το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε. Ας μη ξεχνούν όμως οι νεότεροι ότι το χρωστούν σ’ αυτούς που δώσανε τη ζωή τους, κάτω από τη γη η σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Αιωνία τους η μνήμη!
Πλήρες άρθρο εδώ
