Μ. Λεονάρδος: Το μέλλον των στερεών καυσίμων και ο σκεπτικισμός για τις ΑΠΕ

Η ημερίδα "εξορυκτική δραστηριότητα στην Π.Ε. Φλώρινας, παρόν & μέλλον"

Η Πτολεμαΐδα V ενώνει τη ΔΕΗ και τον Λαφαζάνη με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε

Ευρώπη, μία ήπειρος που έχει χάσει το γεωπολιτικό της στίγμα

[του Αθανάσιου Πίτατζη]

Η Ευρώπη έχει καταστεί ένα συνονθύλευμα κρατών με τεράστιες γραφειοκρατικές διαδικασίες (βλέπε Βρυξέλες) και χωρίς πυξίδα σε μία εποχή που το παγκόσμιο γεωπολιτικό παίγνιο είναι σαν κινούμενη άμμος που θα καταπιεί όποιον κάνει το λάθος και πέσει σε αυτήν την τρύπα.

Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος που είναι ενεργειακά όμηρος από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και φυσικά της Ρωσίας. Επίσης από άποψη ασφάλειας, όπως περιγράφει και ο καταξιωμένος γεωπολιτικός αναλυτής Zbigniew Brezinski σε πολλά βιβλία του και αναλύσεις η Ευρώπη μέσω του ΝΑΤΟ αποτελεί ουσιαστικά ένα στρατιωτικό προτεκτοράτο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Για να αναλογιστούμε την στρατιωτική γύμνια της Ευρώπης αρκεί μα φέρουμε σαν παραδείγματα τις κρίσεις στην Ουκρανία, την Λιβύη και την Συρία, που ουσιαστικά ανέλαβαν να λύσουν οι ΗΠΑ (όχι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τις προκάλεσαν οι ίδιοι) ενώ βρίσκονται στην περιφέρεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε προ τριετίας από το Γεωπολιτικό Ινστιτούτο Stratfor με τίτλο «The Geopolitics of Greece: A Sea at its Heart» αναλυόταν το γεγονός ότι  η Ελλάδα δεν είναι γεωπολιτικά χρήσιμη σε καμιά από τις γεωπολιτικές υπερδυνάμεις (ΗΠΑ, ΕΕ, Κίνα, Ρωσία). Ακόμη σε αυτό το άρθρο αναφέρεται  ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι τυχερή και να καταστεί χρήσιμη ξανά σε περίπτωση που έχουμε μια σύγκρουση στα Βαλκάνια ανάμεσα στους κύριους γεωπολιτικούς δρώντες για τον έλεγχο της περιοχής.

Πλήρες άρθρο εδώ 

Ενέργεια και Πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο (Ηράκλειο, 29-30 Σεμπεμβρίου 2014)

Το συνέδριο-σεμινάριο επικεντρώνεται στις μεταβαλλόμενες συνήθειες των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο της ανακάλυψης των νέων οικονομικών πόρων στην περιοχή, ταυτόχρονα με το σκηνικό των πολιτικών αναταραχών της “Αραβικής Άνοιξης”.

Αυτές οι εγχώριες πολιτικές αλλαγές στις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, σε συνδυασμό με τις τεράστιες οικονομικές προκλήσεις που θέτει η ανακάλυψη του φυσικού αερίου και του πετρελαίου, αφήνουν τις υπάρχουσες δομές της συμμαχίας υπό πίεση, ωθώντας περιφερειακές δυνάμεις να ισορροπήσουν ξανά και αναζητώντας νέες συμμαχίες και διεθνείς στρατηγικές.

Ο κύριος σκοπός του συνεδρίου-εργαστηρίου είναι να διερευνήσει τις επιπτώσεις των πρόσφατων υπεράκτιων ενεργειακών ανακαλύψεων στην Ανατολική Μεσόγειο – ευρήματα τα οποία αναγνωρίζονται ευρέως ως ένα είδος στοιχήματος στην παγκόσμια σκηνή της ενέργειας αλλά και στη γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής.

Στο πλαίσιο αυτό, το εργαστήριο επικεντρώνεται επίσης στην ισορροπία δυνάμεων μεταξύ της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ, της Τουρκία, καθώς και μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Κίνας στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και των ξένων και εγχώριων περιορισμών που σχετίζονται με την ενέργεια και την πολιτική στη σχέση μεταξύ των αραβικών κρατών.

Περισσότερα εδώ

Η παρατιθέμενη ενδιαφέρουσα  εργασία του συναδέλφου Σ. Καμενόπουλου από το υπόψη συνέδριο με τίτλο Rare Earth Elements and Eastern Mediterranean: Geopolitical and strategic importance.

Rare Earth Elements Truman Institute v[3] by tzeferisp

Το υβριδικό αιολικό-υδροηλεκτρικό έργο στο El Hierro (Κανάρια νησιά) και το δικό μας (στην Ικαρία)!

Περίπου 10,5 χιλ. άνθρωποι ζουν στο Ελ Ιέρο, το μικρότερο και πιο νοτιοδυτικό απ' τα Κανάρια νησιά, έκτασης 278 km2. Η ηλεκτροδότησή τους το 2005 χρειαζόταν περίπου 35GWh και γινόταν με ένα αυτόνομο πετρελαϊκό σταθμό, ισχύος 10,1MW, που ήδη είναι 11,36MW.

Η ζήτηση είχε ετήσια αύξηση 7-8% και, σύμφωνα με το σχεδιασμό του 2006, αναμένεται να προσεγγίσει τις 48GWh το 2015. Το φορτίο αιχμής ήταν 7,5MW και η ελάχιστη ζήτηση 3MW. 

Η παραγωγή με πετρέλαιο είχε πολύ υψηλό κόστος (€0,242/kWh) και αποφάσισαν να κάνουν ένα υβριδικό αιολικό-υδροηλεκτρικό έργο, στο οποίο 5 ανεμογεννήτριες των 2,3MW, συνολικής ισχύος 11,5MW, θα ηλεκτροδοτούν ένα αντλητικό σταθμό 6MW, προκειμένου να αντλούν νερό από ένα κάτω ταμιευτήρα, χωρητικότητας 150 χιλ κυβ. μέτρων, για να γεμίζουν ένα κρατήρα παλιού ηφαίστειου σε υψόμετρο 700-715μ., μετατρέποντάς τον σε άνω ταμιευτήρα, μέγιστης χωρητικότητας 556 χιλ κυβ. μέτρων. Στη συνέχεια από τον ταμιευτήρα το νερό θα τροφοδοτεί ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο 11,32MW, το οποίο με τη σειρά του θα καλύπτει τις ανάγκες της ζήτησης στο δίκτυο.

Πλήρες άρθρο από το http://greeklignite.blogspot.gr/

Hμερίδα με θέμα «Οι Θησαυροί της Βόρειας Ελλάδος»: το συμπέρασμα...

Η ημερίδα διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη από το Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος και την οικονομική εφημερίδα Εξπρές.

Η ίδια η εφημερίδα συνοψίζει τα αποτελέσματα:

 Αναξιοποίητος ορυκτός πλούτος αξίας 20 δισ. ευρώ στη Βόρεια Ελλάδα

Πέραν από τα προφανή θετικά συμπεράσματα που παρουσιάζονται παραπάνω, η δυναμική παρουσία της "άλλης άποψης", οι "αρνητές και διαφωνούντες", ξαναθέτουν δυναμικά το ερώτημα κάθε φορά που γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις:  «τελικά αξίζει το κόπο;». "μπορεί τελικά η  Μεταλλεία και γενικότερα η Εξορυκτική δραστηριότητα, να αποτελέσει συμφέρουσα και περιβαλλοντικά ασφαλή δραστηριότητα για τον τόπο μας και γενικότερα, ώστε να δώσει κανείς τη μάχη του με την άγνοια, την παραπληροφόρηση και τις προκλήσεις των καιρών;"
 
Και η απάντηση, το συμπέρασμα; To αβίαστο ενδεχομένως, αλλά όχι το αβασάνιστο και προφανές. Το τεκμηριωμένο, δονκιχωτικό κι αφελές (ίσως για ορισμένους) αλλά πολυβασανισμένο συμπέρασμα, και κυρίως το καλοπροαίρετο συμπέρασμα, που έχει προκύψει "δια πυρός και σιδήρου" ως συνισταμένη μέσα από τη διαχρονική εμπειρία:
 

Ναι είναι αλήθεια ότι η «μεταλλεία» και γενικότερα ο εξορυκτικός τομέας, στηρίζεται στην εκμετάλλευση ορυκτών πόρων μη ανανεούμενων, παρά μόνο σε γεωλογική κλίμακα.
 
Ναι,  η μεταλλευτική δραστηριότητα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες (μη ανανεώσιμο, γεωγραφικό εντοπισμό, σπανιότητα, περιβαλλοντικό αποτύπωμα κλπ) που επηρεάζουν ανταγωνιστικά τη διαχείριση άλλων μη ανανεώσιμων πόρων (νερό, έδαφος κλπ). Όμως αυτό δεν καθιστά τη δραστηριότητα a priori μη βιώσιμη, όπως τεκμηριώνεται όχι μόνο θεωρητικά, αλλά και από τη διεθνή εμπειρία.

Ναι, υπάρχουν περιοχές που η εξορυκτική δραστηριότητα, για ένα σύνολο από λόγους και υπό προϋποθέσεις, δεν αποτελεί επιτρεπόμενη επιλογή (πχ. αρχαιολογικές, προστατευόμενη φυσική, πολιτιστική κληρονομιά) ή δεν αποτελεί βέλτιστη επιλογή (διότι έχουν ήδη ή πρόκειται να επιλεγούν εναλλακτικές δραστηριότητες).

Εντούτοις, αν μπορούσαμε να συζητήσουμε σοβαρά, ψύχραιμα και κυρίως συναινετικά, αν προτάσαμε το γενικότερο συμφέρον (τοπικό και εθνικό) αντί του στενά ατομικού, τότε τα πράγματα θα μπορούσαν να απλοποιηθούν και να βρεθούν οι καλύτερες δυνατές λύσεις.

Εντούτοις, όλοι οι έλληνες πολίτες (πρέπει να) ξέρουν την απάντηση στο ερώτημα «αν αξίζει τον κόπο». Μπορεί η μικρομέγαλη ελλαδίτσα μας να μην ειναι El Dorado, δεν είναι ομως ούτε και Ψωροκώσταινα. Οπως επιβεβαιώθηκε και από την ημερίδα, διαθέτει ενα σοβαρό απόθεμα ορυκτού πλούτου, που μέχρι σήμερα παραμένει ανεκμετάλλευτο και το οποίο θα έπρεπε να μας κινητοποιήσει θετικά, ειδικά σήμερα .

Οχι ληστρικά, όχι μέσα σε μαύρα κουτιά, αλλά πλήρως διάφανα, ανθρωποκεντρικά και περιβαλλοντοκεντρικά. Με συμμάχους την βιομηχανική οικολογία (industrial ecology) , την βιομηχανική συνύπαρξη, την οικο-αποδοτικότητα (eco-efficiency), την καλύτερη επιμελητεία υλικών (materials stewardship), την περιβαλλοντική καινοτομία κι ευθύνη (eco-innovation, eco-liability), τον  σεβασμό στην υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων καθώς και στην προστασία του περιβάλλοντος. Με τους διαφωνούντες "μέσα" και όχι "απέξω".

Ο ελληνικός ορυκτός πλούτος, όπως αλλωστε επισημαίνεται και στον πανταχόθεν αποδεκτό όρο «πλούτος», υπήρξε διαχρονικά αλλά και είναι τόσο σημαντικός ώστε δικαιολογεί την εξορυκτική δραστηριότητα εκεί oπου δεν δημιουργεί σοβαρό περιβαλλοντικό κόστος και δεν ακυρώνει άλλες εξίσου σημαντικές δραστηριότητες ανάπτυξης.


[Πέτρος Τζεφέρης][by Tzeferis Peter]

«Οι Θησαυροί της Βόρειας Ελλάδος»

ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΞΠΡΕΣ-ΣΜΕ

Η πρώτη κατοικία στη Ελλάδα με γεωθερμικό σύστημα ψύξης-θέρμανσης και παραγωγής ζεστού νερού..

Τα ηλιογεωθερμικά συστήματα αποτελούν πλέον μια εφαρμοσμένη τεχνολογία με αρκετές εφαρμογές (τόσο ανοικτών όσο και κλειστών συστημάτων) σε ολη την ελλάδα και αρκετές εταιρείες που εξειδικεύονται στον τομέα.

Λόγω της χαμηλής κατανάλωσης και στης σχεδόν ανύπαρκτης συντήρησης του εξοπλισμού, το γεωθερμικά συστήματα κλιματισμού μπορούν να εξοικονομήσουν μέχρι και 70% της ετήσιας διαπάνης σε σύγκριση με ένα συμβατικό σύστημα θέρμανσης-ψύξης।
Aν μάλιστα συνδυαστούν και με άλλες μεθόδους εξοικονόμισης ενέργειας, με σωστή εξαρχής σχεδίαση και εφαρμογή, τότε αποτελούν μια συμφέρουσα από οικονομικής άποψης επένδυση.

Και φυσικά στηρίζονται σε μια πηγή ενέργειας ανανεώσιμη και φιλική στο περιβάλλον (σημαντική μείωση των εκπομπών του CO2 και μηδενική οπτική όχληση).

Τα συστήματα αυτά χρησιμοποιούνται πανω από 20 χρονια σε κράτη όπως η ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Ελβετία, η Σουηδία.

Καιρός λοιπόν να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά την αντικατάσταση των κλιματιστικών, αφού φυσικά εξετάσουμε επίσης σοβαρά τα οικονομικά μια τέτοιας λύσης, σε βάθος χρόνου..



Πότε ομως και από ποιούςέγινε η πρώτη κατοικία στην Ελλάδα;

Δείτε στο παρακάτω αρθρο του κ. Πέτρου Τζεφέρη, από το Περισκόπιο της Επιστήμης (δεκαετία, 90)