Μεταλλευτικό πάρκο Vagonetto: το πάρκο του βωξίτη..

Το μοναδικό στην Ελλάδα μεταλλευτικό πάρκο καταφέρνει να "αναδείξει" έναν κλάδο που τις τελευταίες δεκαετίες η εικόνα του έχει τραυματιστεί σημαντικά από το γεγονός οτι έχει συνδυαστεί με την επικινδυνότητα της εργασίας και κυρίως την διάσταση των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

H ιδέα για τη δημιουργία του γεννήθηκε από τους ίδιους τους ανθρώπους που δούλεψαν στα μεταλλεία και θέλησαν να διαφυλάξουν και να εκθέσουν τις μνήμες του τόπου – άρρηκτα πλέον συνδεδεμένες με τη διαδικασία εξόρυξης του βωξίτη...


Η περιήγηση στο Vagonetto δίνει στον επισκέπτη τη δυνατότητα να γνωρίσει βήμα-βήμα τη διαδικασία εξόρυξης του βωξίτη. Η γνωριμία με την ιστορία του βωξίτη ξεκινά από το παλιό μεταλλείο, τη Στοά 850, συνεχίζεται με την περιήγηση...

Ο επισκέπτης του θεματικού πάρκου προβληματίζεται και συμπεραίνει αβίαστα ότι μια «τρύπα» (είσοδος μεταλλείου, είσοδος στοάς προσπέλασης) στον Παρνασσό δεν συνιστά μόνο μια παροδική οπτική αλλοίωση του τοπίου και της μορφολογίας του εδάφους. Αλλά ότι αξίζει τον κόπο να ανοίξει κανείς μια τέτοια "τρύπα" μέσα στο δάσος, με την προϋπόθεση ότι αυτή αποβαίνει τελικά ωφέλιμη για το κοινωνικό σύνολο και επιπλέον αφήνει το πλέον "ανώδυνο" περιβαλλοντικό αποτύπωμα (Κώδικας Αρχών Βιώσιμης Ανάπτυξης). Και αυτή είναι η κυριότερη σημειολογική του συνεισφορά.

Επιπλέον, προσφέρει στον επισκέπτη (και ειδικά στον νεαρό επισκέπτη/μαθητή) βιωματική εκπαίδευση, δίνοντάς του την ευκαιρία να σκεφτεί/διδαχθεί ότι υπάρχει η δυνατότητα της υπόγειας εξορυκτικής δραστηριότητας, της ασφαλούς χρήσης των εκρηκτικών υλών υπογείως, της υπόγειας δυνατότητας γενικότερα. Τον προβληματίζει να συσχετίσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την υπόγεια δραστηριότητα με τις αντίστοιχες της επιφανειακής δραστηριότητας είτε εξορυκτικής είτε γενικότερης.

Tο Vagonetto έκανε την αρχή. Γιατί όχι και σε άλλες μεταλλευτικές περιοχές της Ελλάδος;

[Επιμέλεια: Π. Τζεφέρης]

http://www.vagonetto.gr/

Η σημειολογία του Vagonetto, άρθρο Π. Τζεφέρη

Βωξίτης-Αλουμίνα-Αλουμίνιο και Ελλάδα!

Στο τομέα του βωξίτη, που αποτελεί την πρώτη ύλη παραγωγής αλουμινίου, η Χώρα μας βρίσκεται παγκοσμίως στις 10 χώρες με τα μεγαλύτερα αποθέματα βωξίτη και είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της ΕΕ (σταθερά πάνω από 2 εκατ. τόνους ετησίως από S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε, Δελφοί Δίστομο ΑΜΕ και ΕΛΜΙΝ ΑΕ από τις παραχωρήσεις τους στους νομούς Φωκίδας και Φθιώτιδας).

Με την παραγωγή αυτή καλύπτει το σύνολο των αναγκών σε πρώτη ύλη της πολύ σημαντικής εγχώριας βιομηχανίας αλουμίνας-αλουμινίου, ενώ παράλληλα, ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής χρησιμοποιείται σε άλλες χρήσεις (τσιμέντο, χάλυβα, χυτήρια κλπ) είτε στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό.

Bauxite -Alumina -Aluminium Presentation by tzeferisp

Στον τομέα του μετάλλου αλουμινίου, το Αλουμίνιο της Ελλάδος ΑΕ, αποτελεί τον σημαντικότερο καταναλωτή του ελληνικού βωξίτη, και τον μοναδικό στην Ελλάδα παραγωγό αλουμίνας (800 χιλιάδες τόνους/έτος περίπου) και πρωτόχυτου αλουμινίου (σταθερά πάνω από 150 χιλιάδες τόνους ετησίως), με εξαγωγές πάνω από 100 χιλ. τον. (για το 2013) του παραγόμενου αλουμινίου για διάφορες χρήσεις πχ. προϊόντα έλασης και διέλασης. Στο Αλουμίνιο της Ελλάδος ΑΕ εργάζονται (αμέσως ή εμμέσως) περίπου 1550 εργαζόμενοι.

O τoμέας του αλουμινίου στην Eλλάδα περιλαμβάνει στο σύνολό του: >2,500 επιχειρήσεις, με ετήσια παραγωγή > 300,000 tn, ετήσιο κύκλο εργασιών > € 2.5 billion ενώ συνεισφέρει ~1 % στο εθνικό προϊόν GDP, > 8 % στις εξαγωγές και προσφέρει πάνω από > 40,000 θέσεις εργασίας.

Ο τομέας Βωξίτη-Αλουμινίου

Ελλάδα, βωξιτομάνα της Ευρώπης

Ειχα κάνει ένα αρθράκι κάποτε, πολλά χρόνια πριν, όταν η AUDI κυκλοφόρησε το πρώτο αυτοκίνητο από αλουμινένιο αμάξωμα (το Α8)

Το πρώτο αυτοκίνητο από αλουμίνιο θα μπορούσε να είναι ελληνικό...

Πράγματι είναι έτσι. Η ελλάδα είναι η βωξιτομάνα της ΕΕ. Στον τομέα του βωξίτη, που αποτελεί την πρώτη ύλη παραγωγής αλουμινίου, η Χώρα μας κατέχει παγκοσμίως την 8η θέση των περιοχών με τα μεγαλύτερα αποθέματα βωξίτη και είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της ΕΕ (σταθερά πάνω από 2 εκατ. τόνους ετησίως από S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε, Δελφοί Δίστομο ΑΜΕ και ΕΛΜΙΝ ΑΕ από τις παραχωρήσεις τους στους νομούς Φωκίδας και Φθιώτιδας).

Με την παραγωγή αυτή καλύπτει το σύνολο των αναγκών σε πρώτη ύλη της πολύ σημαντικής εγχώριας βιομηχανίας αλουμίνας-αλουμινίου, ενώ παράλληλα, ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής χρησιμοποιείται σε άλλες χρήσεις (τσιμέντο, χάλυβα, χυτήρια κλπ) είτε στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό.

Οι εξαγωγές βωξίτη στις διεθνείς αγορές ξεπέρασαν τους 700 χιλιάδες τόνους ( για το 2007 όσο και για το 2008) με αξία πάνω από 25 εκ. ευρω. Είναι αξιοσημείωτο ότι με τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν τα 60 περίπου χρόνια εκμετάλλευσης βωξίτη στον τόπο μας και κυρίως στην Φωκίδα, η έκταση που έχει θιγεί από την εξόρυξη, σύμφωνα με μια γενική εκτίμηση, δεν ξεπερνά τα 15 χιλ. στρ., ένα μέρος δε από αυτην έχει ήδη αποκατασταθεί. Επίσης, το αναπτυξιακό μοντέλο στηρίχτηκε στη βάση της συνύπαρξης της εξόρυξης με άλλες δραστηριότητες και όχι στη λογική του αποκλεισμού, κάτι που θεωρείται ως πρότυπο για τον τομέα που ως γνωστόν επηρεάζεται σημαντικά από την ιδιαιτερότητα της a priori ή de facto αναγκαστικής χωροθέτησης των κοιτασμάτων. Εντούτοις, αυτή η διαπίστωση ουδόλως απαλλάσσει την εξορυκτική/μεταλλευτική βιομηχανία από ευθύνες και υποχρεώσεις για διάφορα περιβαλλοντικά θέματα, ειδικότερα αυτά που αφορούν τη διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων, μετά και την πρόσφατη ενσωμάτωση της σχετικής οδηγίας στο εθνικό δίκαιο με την ΚΥΑ 39624/2209/Ε103/25.9.2009 αλλά και αυτά που αφορούν τις εκμεταλλεύσεις σε περιοχές όπου απαντούν ενδιαιτήματα ή/και είδη προτεραιότητας τα οποία είναι πιθανό να θιγούν, σύμφωνα με την οδηγία «Ηabitats» (οδηγία 92/43/EE) και ειδικότερα με το άρθρο 6 παρ. 4.

Στον τομέα του μετάλλου αλουμινίου, το Αλουμίνιο της Ελλάδος ΑΕ , αποτελεί τον σημαντικότερο καταναλωτή του ελληνικού βωξίτη, και τον μοναδικό στην Ελλάδα παραγωγό ένυδρης αλουμίνας (800 χιλιάδες τόνους/έτος περίπου) και πρωτόχυτου αλουμινίου (σταθερά πάνω από 150 χιλιάδες τόνους ετησίως, με εξαγωγές πάνω από το 1/3 του παραγόμενου αλουμινίου για διάφορες χρήσεις πχ. προϊόντα έλασης και διέλασης. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αλουμινίου όπως το χαμηλό ειδικό βάρος 2,7 kg/dm³, τρείς φορές ελαφρύτερο από το χάλυβα, η αντίσταση στη διάβρωση, η ελαστικότητά του, η αισθητική τελειότητα των επιφανειών του και η λειτουργικότητα του το καθιστούν ασυναγώνιστο.



Έντούτοις, για να μην ξεχνιόμαστε,θα πρέπει να τονίσουμε εδώ για μια φορά ακόμη τη σημασία της ανακύκλωσης των μετάλλων, ειδικά για το αλουμίνιο. Τα μέταλλα σε αντιδιαστολή με τις πρωτογενείς πρώτες ύλες είναι «απείρως» ανακυκλώσιμα, η δε αυξανόμενη χρήση δευτερογενών πρώτων υλών συμβάλλει στην ασφάλεια του εφοδιασμού και στην πλέον αποδοτική χρήση της ενέργειας.

Το αλουμίνιο είναι ένα κατεξοχήν «πράσινο» μέταλλο, με βασικό του οικολογικό πλεονέκτημα την ανακύκλωση. Όταν πετάμε ένα κουτί αλουμινίου (από τα 950 εκατ. συνολικά που χρησιμοποιούνται στη συσκευασία αναψυκτικών στον τόπο μας) στα σκουπίδια, στην πραγματικότητα πετάμε την πρώτη ύλη (βωξίτη), την ενέργεια και την ανθρώπινη εργασία, που χρειάστηκαν για να παραχθεί το αλουμίνιο του κουτιού από το βωξίτη, τα κεφάλαια αλλά και την τεχνογνωσία που έχουν επενδυθεί για την εξόρυξη του βωξίτη και την παραγωγή αλουμινίου. Και φυσικά αυξάνουμε τον όγκο των σκουπιδιών κι επιβάλουμε την εκ νέου παραγωγή του αλουμινίου (που δεν ανακυκλώσαμε) ως πρωτογενούς υλικού, διαδικασία που είναι ενεργοβόρα κι επιπλέον παράγει εκ των πραγμάτων απόβλητα, ανεξάρτητα την όποια προσπάθεια για την ελαχιστοποίησή τους. Η ανακύκλωση ενός τον. αλουμινίου (1 t Al) εξοικονομεί: 4 t βωξίτη, 500 Kg σόδας,100 Kg ασβεστολίθου,700 Kg πετρελαίου, 25 kg κρυόλιθου, 35 κιλών φθοριούχου αλουμινίου και 20 χιλ. Kwh περίπου. Εξάλλου, η παραγωγή αλουμινίου από ανακυκλωμένο σκράπ απαιτεί μόνο το 5-10% της ενέργειας που απαιτεί η πρωτογενής παραγωγή.

Μια βόλτα από το μεταλλευτικό πάρκο Vagonetto θα μας κάνει να το ξανασκεφτούμε την επόμενη φορά που θα πάμε να πετάξουμε στα σκουπίδια ένα ένα κουτί αναψυκτικού..

Πήγατε στο Vagonetto;

[του Τζεφέρη Πέτρου] [by Tzeferis Peter]

Το πρώτο αυτοκίνητο από αλουμίνιο θα μπορούσε να είναι ελληνικό...

Με αυτό το άρθρο καλείσθε να χαλαρώσετε και να φαντασθείτε οτι το αλουμινένιο πρωτότυπο Α8 της εταιρείας AUDI, η ναυαρχίδα της AUDI, δεν είναι γερμανική, ή έστω πολυεθνική με έδρα το Ινγκολσταντ, αλλά ελληνική!

Η παρούσα εργασία, παραθέτοντας και αναλύοντας στοιχεία τεχνολογικής και παραγωγικής εξέλιξης του κυκλώματος Βωξίτης-Αλουμίνα-Αλουμίνιο, φιλοδοξεί να αποδείξει έστω και με αυτόν τον έμμεσο τρόπο οτι η Ελλάδα μπορούσε. Και ίσως να μπορούσε καλύτερα και φτηνότερα, αν φρόντιζε. Αν φρόντιζε, από χρόνια να προβλέψει, να προγραμματίζει, να οργανώσει και να ελέγξει ένα τέτοιο επιχειρηματικό στόχο...

Αφιερώνεται σε εκείνους που θεωρούν οτι ανάπτυξη και προστασία του περιβάλλοντος πάνε μαζί. Σε αυτούς που θεωρούν οτι μόνο με την βιώσιμη ανάπτυξη, τη μετάβαση προς τη βιώσιμη κοινωνία, ο τόπος μας έχει τύχη να ευδοκιμήσει. Το "αειφόρο τίποτε" ούτε τρώγεται, ούτε κληρονομείται στις επόμενες γενεές. Η ανάπτυξη που ειναι βιώσιμη και συμβατή με τη ζωή μας αποτελεί και οικονομικό αγαθό αλλά και κοινωνικό και πολιτιστικό αγαθό, που οφείλουμε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές. Η βιώσιμη ανάπτυξη ειναι Πολιτισμός, ο μόνος που μπορεί να επιβιώσει! Και μαζί με αυτόν κι εμεις! [Τζεφέρης Πέτρος]