Προοπτικές Ερευνας και Εκμετάλλευσης Εγχώριων Υδρογονανθράκων

Hydrocarbons Exploration and Production by tzeferisp on Scribd

ΗΛ. ΚΟΝΟΦΑΓΟΣ: ΝΕΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ & ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Πτώση της τιμής του πετρελαίου: οι συνέπειες για την Ελλάδα

Η Ελλάδα είναι εισαγωγέας αργού πετρελαίου (εισάγουμε το 99,5% των αναγκών μας) και εξαγωγέας διυλισμένων προϊόντων (περίπου η μισή ποσότητα που διυλίζεται στην Ελλάδα έπειτα εξάγεται).

Η πτώση των τιμών του πετρελαίου είναι πολύ καλό νέο μέσο-βραχυπρόθεσμα. Θα βοηθήσει το εμπορικό ισοζύγιο, μειώνοντας το έλλειμα, ακόμα και αν μειώνεται παράλληλα οι αξία των εξαγωγών. Θα μειωθεί παράλληλα και το κόστος της βιομηχανίας, των μεταφορών, της ποντοπόρου ναυτιλίας, των χημικών, και της αγροτικής παραγωγής. Ακόμα και οι απλοί καταναλωτές θα ανακουφιστούν, έστω και λίγο. Η πτώση των τιμών της βενζίνης, της κηροζίνης, και του πετρελαίου θέρμανσης μπορεί να οδηγήσει σε μια μέση ετήσια εξοικονόμηση άνω των €500 ανά νοικοκυριό, η οποία είναι υπερπολύτιμη σήμερα. 

Τα νέα δεν είναι τόσο καλά μακροπρόθεσμα, αν η Ελλάδα θέλει να γίνει παραγωγός ενέργειας. Τα πιθανά κοιτάσματα της Ελλάδας είναι στην πλειοψηφία τους off-shore και deep-water, με υψηλό σχετικά κόστος παραγωγής (breakeven cost), και μάλλον δεν είναι οικονομικά στις παρούσες τιμές. 

Επιπλέον, οι πετρελαϊκές εταιρείες σήμερα παγκοσμίως κόβουν τα κόστη έρευνας, είναι δυστυχώς πιθανόν να δούμε τα πρότζεκτ να παγώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το χειρότερο ενδεχόμενο θα είναι, αν όντως επαληθευτεί η (ακραία) θεωρία ότι το πετρέλαιο θα βρει μακροπρόθεσμο ταβάνι στο breakeven cost του σχιστόλιθου. Τότε υπάρχει η πιθανότητα τα πιθανά κοιτάσματα στην Ελλάδα να μην αξιοποιηθούν ποτέ, κάτι που θα συμβεί και σε άλλες χώρες το κόσμου και για περιβαλλοντολογικούς λόγους (η αποκαλούμενη θεωρία των stranded assets).

Πλήρες άρθρο του Κυριάκου Μεζόπουλου στο capital.gr

230 δισ. στο ελληνικό υπέδαφος!

Ένας πραγματικός θησαυρός που φτάνει τα 80 δισ. εκτιμάται ότι κρύβεται στο ελληνικό υπέδαφος, σε χερσαίο και θαλάσσιο χώρο. Σε 30-40 δισ. υπολογίζεται επίσημα από τα ερευνητικά ινστιτούτα και τα αρμόδια υπουργεία ο χωρίς τις σπάνιες γαίες, για τις οποίες οι πρώτες ανεπίσημες εκτιμήσεις ανεβάζουν την αξία τους σε 40 δισ.

Εάν σε αυτά, προκειμένου να υπάρξει μια συνολική εικόνα του μεγέθους των εν δυνάμει φυσικών πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, προστεθούν και τα αναμενόμενα έσοδα από τα ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, τα οποία υπολογίζονται από την κυβέρνηση σε 150 δισ. ευρώ σε βάθος 25-30 ετών, τότε μιλάμε γιο ένα πακέτο ύψους 230 δισ. 

Με άλλα λόγια, ένα ποσό που αντιστοιχεί σε 1,27 ΑΕΠ και στο 71,3% του δημόσιου χρέους, με βάση τα τελευταία στοιχεία (ΑΕΠ 2013:181 δισ., ύφος χρέους, στο τέλος φετινού εξαμήνου: 322,4 δισ.). 

Με εξαίρεση, βέβαια, τον συμβατικό ορυκτό πλούτο, για τον οποίο υπάρχουν λεπτομερή επιστημονικά δεδομένα που επιτρέπουν την οριοθέτησή του στην περιοχή των 30-40 δισ., στο κεφάλαιο των σπάνιων γαιών μόλις τον τελευταίο χρόνο γίνονται τα  πρώτα συγκροτημένα ερευνητικά βήματα. Επίσης, για τους υδρογονάνθρακες όλα δείχνουν ότι διαμορφώνεται ένα πολλά υποσχόμενο πεδίο, με τον διαγωνισμό για τον πρώτο γύρο παραχωρήσεων των 20 οικόπεδων σε Ιόνιο και Ν. Κρήτη (η υπογραφή των συμβάσεων τοποθετείται τον Οκτώβριο του 2015) να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον παγκόσμιων ενεργειακών κολοσσών (Total, BP, Edison, Exxon Mobil, Shell, Statoil, Gazprom neft, Anadarko Oil, Marathon Oil κ.α.). Ωστόσο, πέραν των αισιόδοξων δεδομένων της PGS, θα πρέπει να υπάρξουν γεωτρητικές έρευνες για να επιβεβαιωθεί η πραγματική δυναμικότητα των κοιτασμάτων. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς πάντως έχει επανειλημμένα αναφερθεί σε αποθέματα 4,7 τρισ. κ.μ. και ο αρμόδιος υπουργός ΠΕΚΑ σε έσοδα 150 δισ. σε βάθος χρόνου.

Σε κάθε περίπτωση, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου κάθε μορφής, απαιτεί μακρόχρονες ερευνητικές και παραγωγικές διαδικασίες. Κάτι που αναδεικνύει και το μέγεθος της ολιγωρίας των κυβερνήσεων διαχρονικά, αφού ακόμη και στο πιο ώριμο πεδίο των μεταλλευτικών και λατομικών δραστηριοτήτων πέρασαν χρόνια μέχρι η Πολιτεία να προχωρήσει στα απαραίτητα θεσμικά βήματα (νέος Μεταλλευτικός Κώδικας), ενώ εκκρεμούν ακόμη πολλά. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο νυν ΥΠΕΚΑ Γ. Μανιάτης μιλούσε από το 2011 (ως υφυπουργός τότε) για επικείμενους διεθνείς διαγωνισμούς αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου. Ωστόσο, χρειάστηκαν τρία χρόνια μέχρι ολοκληρωθεί η καταγραφή (φέτος το Μάρτιο) και να εξαγγείλει προ ημερών ότι το προσεχές διάστημα θα προκηρυχθούν δημόσιοι διεθνείς διαγωνισμοί για ορισμένους από τους 20 Δημόσιους Μεταλλευτικούς Χώρους που κρίνονται ώριμοι, ενώ το ΙΓΜΕ προχωρεί σε επιβεβαίωση των αποθεμάτων για άλλους 11. Παράλληλα, με τη θεσμοθέτηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ορυκτές πρώτες ύλες η κυβέρνηση στοχεύει στην επιτάχυνση των διαδικασιών, που παρά τα μέτρα που έχουν ληφθεί παραμένουν χρονοβόρες για τους επενδυτές. Οι εκπρόσωποι του κλάδου ζητούν επίμονα την άμεση ψήφιση του λατομικού νομοσχεδίου καθώς και την εφαρμογή της Εθνικής Πολιτικής για τους ορυκτούς πόρους, με άμεση προτεραιότητα το χωροταξικό σχεδιασμό και την απλοποίηση της αδειοδότησης των έργων.

[ΠΗΓΗ: DEAL NEWS, 17/10/2014]

Σχόλιο: για να έχει κανείς την πλήρη εικόνα προτείνουμε να μελετήσει και τα ακόλουθα:

Η αλήθεια για τον Ελληνικό Ορυκτό Πλούτο (I)
O Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος και ο κ. Ντὲ Λὰ Παλίς! (I)
Ποιά είναι η αξία του ορυκτού μας πλούτου;