4.12.18

Lavrion minerals...

Η Εταιρεία Μελετών Λαυρεωτικής με την έκδοσή της «Τα ορυκτά της Λαυρεωτικής» ικανοποιεί την ανάγκη της δημοσίευσης ενός νέου βιβλίου που θα περιλαμβάνει όλα τα ορυκτά της Λαυρεωτικής γης και παραδίδει την παρούσα έκδοση ως οφειλόμενο χρέος στη γενέτειρα και σε κάθε ενδιαφερόμενο.Κείμενα: Νίκος Βουρλάκος - Μιχάλης Φίτρος. Επιμέλεια: Αθανασία Μαρκουλή Μποντιώτη . Φωτογραφίες ορυκτών:Fritz Schreiber. Σχεδιασμός: Κωνσταντίνος Τσιρίκος.









EIT RM Regional Center Greece







The 3rd Greek Raw Materials Community Dialogue is being  held today and tomorrow  (on 4-5 December 2018) in Athens, Greece. The event will be organised by the EIT RawMaterials Regional Center Greece.

EIT RawMaterials and NTUA started this series of events in 2016 with great success gathering more than 150 stakeholders from Greece and EU in a vivid and open dialogue. The scope of these events is to foster, facilitate and enhance the Greek Raw Materials Community with strategic actions through the support of the EIT RawMaterials (KIC) community and NTUA.

These events aim to bring together the industry (large and SME), the governance (national and regional), academia and research institutes of Greece along with executive European organizations of the Raw Materials sector as members of the EIT RawMaterials (KIC) to discuss over the current state in the Greek and EU Raw Materials sector, address the Knowledge Triangle (academia, research, industry) in political level, present tools and initiatives in EU and Greece that act as facilitators for the sector and examine the innovation needs of the Knowledge Triangle.

This year the event will be organized by the EIT RawMaterials Regional Center Greece, established in 2018 and operated by NTUA, which aims to act as an “interaction point" between EIT RawMaterials and the Greek Raw Materials Community.

More information and registration are available here.
http://www.oryktosploutos.net/2018/11/eit-raw-materials-3rd-greek-raw.html

1.12.18

Η Τέχνη της Ξερολιθιάς στον Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας

Οι ξερολιθικές κατασκευές αποτελούν παγκόσμιο σύμβολο και τεκμήριο της σχέσης που συγκροτήθηκε ιστορικά μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, καθώς είναι οι πανταχού παρόντες μάρτυρες του ανθρώπινου μόχθου.

Ο πατέρας μου έλεγε πως όταν πιάνεις την πέτρα στα χέρια σου κάνεις διάλογο. Κάνεις διάλογο, γιατί η πέτρα έχει 6 φάτσες!!
Μετ’ επαίνων ενέκρινε την εγγραφή της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στη 13η ετήσια συνεδρίασή της (Port Louis, Μαυρίκιος, 26 Νοεμβρίου - 1 Δεκεμβρίου 2018). Η εγγραφή έγινε ύστερα από τον κοινό φάκελο υποψηφιότητας που υπέβαλε η Ελλάδα (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς) μαζί με άλλες επτά χώρες (Γαλλία, Ελβετία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Σλοβενία).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού που ενημερώνει για τα παραπάνω, «οι ξερολιθικές κατασκευές συνδέονται άμεσα με την παραδοσιακή οργάνωση του παραγωγικού χώρου των αγροτικών κοινοτήτων και με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε τόπου. Αποτελούν παγκόσμιο σύμβολο και τεκμήριο της σχέσης που συγκροτήθηκε ιστορικά μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, καθώς είναι οι πανταχού παρόντες μάρτυρες του ανθρώπινου μόχθου».
The art of dry stone walling concerns the know-how of making stone constructions by stacking stones upon one another, without using any other materials except sometimes dry soil.

«Σε κάθε τους μορφή -μονοπάτια, γεφύρια, αναβαθμίδες, εντυπωσιακά σύνολα καλλιεργειών σε πεζούλες, ταπεινά κτίσματα γεωργοκτηνοτροφικής χρήσης, ποικίλες κατασκευές που υποστηρίζουν συστήματα διαχείρισης του νερού, τοίχοι αντιστήριξης, περιφράξεις, διαμόρφωση χωραφιών και κήπων, οδικά δίκτυα- οι ξερολιθικές κατασκευές συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην οικολογική ισορροπία, ειδικά σε περιοχές που μαστίζονται από την εδαφική διάβρωση και άλλες δυσμενείς κλιματικές και εδαφικές συνθήκες», συνεχίζει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Η τέχνη της ξερολιθιάς εξασκείται και σήμερα (όπως και στο παρελθόν) από αγρότες και επαγγελματίες τεχνίτες της πέτρας. Η μετάδοση της παραδοσιακής τεχνογνωσίας στις νεότερες γενιές γίνεται από τους παλαιότερους κατόχους της τέχνης (μάστορες) αλλά και από οργανωμένους φορείς εκμάθησης και εξάσκησης. Τα τελευταία χρόνια πάντως η συμβολή της στην οργάνωση και συγκρότηση τοπίων και ταυτοτήτων υπογραμμίζεται πλέον σε διεθνές επίπεδο όλο και περισσότερο», προσθέτει το ΥΠΠΟΑ.

Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ, αρμόδια για την εφαρμογή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στην Ελλάδα, αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη του ελληνικού αγροτικού τοπίου ως πολιτισμικού αγαθού, καθώς αποτελεί ένα ευρύ πλέγμα πολιτισμικών εμπειριών και βαθιά ριζωμένων στον χρόνο πολιτισμικών πρακτικών, μεταξύ των οποίων και παραδοσιακές τεχνογνωσίες, όπως αυτή της ξερολιθιάς.

Όπως, δε, πληροφορεί το ΥΠΠΟΑ, η Τέχνη της Ξερολιθιάς είναι το έκτο στοιχείο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η χώρα μας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (UNESCO, 2003). Έχουν προηγηθεί το 2013 η Μεσογειακή Διατροφή (από κοινού με την Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), το 2014 η Τεχνογνωσία της Παραδοσιακής Μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο, το 2015 η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, το 2016 το εθιμικό δρώμενο των Μωμόερων σε οκτώ χωριά της Κοζάνης και το 2017 το Ρεμπέτικο.

Η Ελλάδα έχει υποβάλει δύο ακόμα διεθνικούς φακέλους υποψηφιότητας για εγγραφές στον ίδιο Κατάλογο της UNESCO. Πρόκειται για την υποψηφιότητα της Ψαλτικής Τέχνης (Βυζαντινή Ψαλτική), που υποβλήθηκε από κοινού με την Κύπρο, και τη Μετακινούμενη Κτηνοτροφία στη Μεσόγειο και τις Άλπεις (από κοινού με Ιταλία και Αυστρία). Και οι δύο φάκελοι πρόκειται να αξιολογηθούν από τις αρμόδιες επιτροπές της UNESCO το φθινόπωρο του 2019.

Λίθινοι Τοίχοι: τοιχίζοντας και διευθετώντας το φυσικό χώρο

 Μη μου χαλάτε τις ...ξερολιθιές! στη Μάνη αλλά και αλλού..

UNESCO: Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity - 2018

[Επιμέλεια: Πέτρος Τζεφέρης]

 

30.11.18

Η υπεύθυνη Μεταλλευτική Περιήγηση στο Λαύριο



Οι αρχές και η τοπική αυτοδιοίκηση δεν έχουν παρά να αντιγράψουν τον τρόπο. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Και κυρίως αγάπη και καλή διάθεση, όπως όλα τα πράγματα.

Του φτάνει η ικανοποίηση στα μάτια των επισκεπτών με τους οποίους "συνταξιδεύει" στο Αρχαίο Μεταλλευτικό Λαύριο!



 Η περιήγηση στο Λαύριο έχει και δυσκολίες και επικινδυνότητα, όταν δεν γίνεται από ανθρώπους που γνωρίζουν αλλά από ευκαιριακούς περιηγητές που αυτοαποκαλούνται ως ειδικοί. Ευτυχώς υπάρχουν και υπεύθυνοι και ειδικοί που επιπλέον αποτελούν και λάτρεις του αρχαίου μεταλλευτικού πολιτισμού μας.

Ο Δημ. Μπίτζιος είναι και υπεύθυνος και ειδικός και λάτρης του αρχαίου και νεώτερου Λαυρίου και μάλιστα χωρίς να συσχετίζει την όποια περιήγηση με υλική αμοιβή. Του φτάνει η ικανοποίηση στα μάτια των επισκεπτών με τους οποίους "συνταξιδεύει" στο Αρχαίο Μεταλλευτικό Λαύριο. Στα αρχαία πλυντήρια της κοιλάδας της Σούριζας στον Εθνικό Δρυμό του Σουνίου, στο αρχαίο φρέαρ κοντά στο γραφικό Εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, στα μουσεία της περιοχής, σε χώρους που αναδεικνύουν τα γεωλογικά και κοιτασματολογικά χαρακτηριστικά της Λαυρεωτικής, την αρχαία μεταλλεία και μεταλλουργία...
Οι αρχές και η τοπική αυτοδιοίκηση δεν έχουν παρά να αντιγράψουν τον τρόπο. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Και κυρίως αγάπη και καλή διάθεση, όπως όλα τα πράγματα.

Πρόταση για περιήγηση του Λαυρίου σε 9 stops! (I)

Π. Τζεφέρης


29.11.18

ΕΜΠ, ΣΜΜΜ: 4 Δεκεμβρίου, αφιέρωμα στη γυναίκα μηχανικό μεταλλείων



Η 4η Δεκεμβρίου, ημέρα της Αγίας Βαρβάρας, της προστάτιδας των μεταλλωρύχων και, γενικότερα, όσων εργάζονται με εκρηκτικές ύλες, είναι σε ολόκληρο τον κόσμο ημέρα γιορτής για το μεταλλευτικό κλάδο.

Η Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του Ε.Μ.Π. θα τιμήσει την ημέρα του κλάδου με μια εκδήλωση αφιερωμένη στη γυναίκα – μηχανικό του κλάδου, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Ορυκτολογικό Μουσείο γαιο-ΟΡΑΜΑ της Σχολής, στις 12πμ.

Γυναίκες που δε φοβήθηκαν τα στερεότυπα, γυναίκες που χάραξαν νέους δρόμους σε ένα σκληρό και απαιτητικό επάγγελμα, γυναίκες που διεκδίκησαν τη θέση τους σε ένα χώρο ανδροκρατούμενο, γυναίκες που ξεπέρασαν εμπόδια που, σε πολλούς, φάνταζαν ανυπέρβλητα, γυναίκες που στο τέλος κέρδισαν την αναγνώριση. Γυναίκες Μηχανικοί Μεταλλείων - Μεταλλουργοί.

Η εκδήλωση θα ανοίξει με ομιλία του Κοσμήτορα της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών, Καθηγητή Δ. Καλιαμπάκου, για τη θέση της γυναίκας μηχανικού στον κλάδο, ξεκινώντας από το σκληρό φράγμα των στερεότυπων που έπρεπε να σπάσει, που έφθανε μέχρι και τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες, μέχρι και τις μέρες μας, που παρά τα μεγάλα βήματα που έχουν πραγματοποιηθεί, υπάρχουν ακόμη «κάστρα», ορατά και αόρατα, που πρέπει να αλωθούν για τις γυναίκες μηχανικούς του κλάδου.

Καρδιά της εκδήλωσης είναι η συνομιλία δυο γυναικών μηχανικών του κλάδου. Με κοινή αφετηρία τη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών και διαφορετικές πορείες, συζητούν μεταξύ τους, μοιράζονται δυνατές εμπειρίες από τον εργασιακό χώρο, δίνουν το στίγμα του επαγγέλματος σε κάθε εποχή, κάνουν απολογισμό της πορείας τους ή σκιαγραφούν το μέλλον τους. Η κ. Μάρθα Γρόσσου- Βαλτά, μιας από τις πρώτες μηχανικούς του κλάδου, απόφοιτος της Σχολής στην «τάξη» του 1969 και η κ. Ευτυχία Αβραμίδου, απόφοιτος του 2014.

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση και παρεμβάσεις από τους παρευρισκόμενους. Από την εκδήλωση, φυσικά, δε θα λείψουν οι παραδοσιακοί λουκουμάδες της γιορτής των μεταλλωρύχων!