22.10.17

Lavrion minerals (wherever they may be found) are unique part of Greek mineralogical heritage!

Laurionite (PbCl(OH)) is a lead halide mineral that was first discovered in 1887 and named after the town Laurium. We must always keep in mind is that Lavrion minerals consist a unique part of Greek mineral heritage! And a part of scientific geological heritage of all times!, by P. Tzeferis

Particularly fine specimens of Smithsonite, Azurite, Malachite, Annabergite, Adamite, Agardite, Mixite, Spangolite, Serpierite etc., have been produced from the old mines. The area is also noted for rare species, and is the type locality for a great number of mineral species.


Although Lavrion minerals consist a world's mineralogical heritage, the best place for their exposition is the Mineralogical Museum of Lavrion (and Kamariza), Attica prefecture, Greece. Or other local thematic places suitable for this specific purpose. Places for all Greeks and the whole world to  learn about their heritage and how the beautiful stones can talk and what they say. Like the Elgin Marbles of Parthenon should be returned to Greece and placed in the Acropolis museum, by P. Tzeferis
Kapellasite, Sounion Mine No. 19, Sounion Mines, Lavrion District, Attikí Prefecture, Greece. Named after Christo Kapellas (1938-2004), collector and mineral dealer of Kamariza, Lavrion, Greece.

"Rocks that can talk", students study the creation of minerals in nature, discover their natural qualities and characteristics, observe and connect them with their use in our everyday lives, Educational Programes through the Handicraft Industrial Educational Museum, www.bbem.edu.gr.


The extensive oxidation of the polymetallic ore bodies has lead to the formation of a wide range of supergene minerals - the outstanding feature of the Lavrion Mines. A comprehensive list of the minerals that have been found is available at www.Mindat.org.

The Lavrion Mining District is a mecca for mineral collectors from all over the world. The mines are well known for stunning, brightly coloured specimens of supergene minerals.

Particularly fine specimens of Smithsonite, Azurite, Malachite, Annabergite, Adamite, Agardite, Mixite, Spangolite, Serpierite etc.,  have been produced from the mines. The area is also noted for rare species, and is the type locality for a great number of  mineral species. 

What we must keep always in mind is that Lavrion minerals, wherever in the world they may be found, consist a unique part of Greek mineral heritage! And a part of scientific geological heritage of all times!

However, the best places for them to be exposed are not the national mineralogical museums in other countries, nor the private collections of this kind everywhere in the world  where they can be found  legally or illegally.

Although Lavrion minerals consist a world's mineralogical heritage, the best place for their exposition  is the (one) Mineralogical Museum of Lavrion (and kamariza), Attica prefecture, Greece. Or other local thematic places suitable for this specific purpose. Places for all Greeks and the whole world  to learn about their heritage and how the beautiful stones can talk and what they say.

Like the Elgin Marbles of Parthenon should be returned to Greece and placed in the Acropolis museum.

[by Dr Peter G.Tzeferis]

20.10.17

EIT Raw Materials: 2nd Greek Raw Materials Sector Dialogue

18.10.17

Ο ναός των Ταξιαρχών στη Χαρούδα της Μάνης


Church of the Taxiarches
Church of the Taxiarches, charouda, Mani, Greece, photo by P. Tzeferis

Στη Χαρούδα του Πύργου Διρού Μάνης βρίσκουμε το τελειότερο ίσως κτίσμα όλης της Μάνης, τον ξακουστό Ταξιάρχη, εκκλησία του 11ου αιώνα. Τέλειος συνδυασμός γαλήνιας μεγαλοπρέπειας με την πρόσχαρη Βυζαντινή διακόσμηση.


Καλοδιατηρημένες τοιχογραφίες και μαρμαρόγλυπτα σχέδια στολίζοιυν το εσωτερικό και διανθίζουν την εξωτερική όψη. Μεγάλοι μονοκόματοι όγκοι ντόπιου μάρμαρου σχηματίζουν τη βασική τοιχοποιία μα κάνουν και το δάπεδο της εκκλησίας με τέχνη συνταιριασμένοι.

Απέναντι στον περίβολο αξιοθέατος ο τεράστιος βράχος που βαθειά χωμένος στη γή φιλοξενεί στο παράξενο φυσικό του κοίλωμα μία από τις πιο μεγάλες δεξαμενές βροχόνερου όλης της Μάνης. Συγκινητική μια πινακίδα κρεμασμένη σε μια απ τις κολώνες της εκκλησίας. Είναι για να θυμίζει εκείνους που το 1905 πρόσφεραν για την περίφραξη του χώρου... Χαρουδιώτες από το Λόουελλ της Μασσαχουσέτης.

Οι ξενητεμένοι Έλληνες είναι γνωστοί για την ικανότητά τους να βρίσκουν τρόπους για την έμπρακτη έκφραση αγάπης στον τόπους της καταγωγής τους. Τέτοια πειστήρια, γραφτά ή άγραφτα, αποτελούν συνηθισμένη ιστορία σε κάθε Ελληνική κοινότητα.

https://www.facebook.com/pg/naoisthmanh/photos/?tab=album&album_id=601768266590699

17.10.17

Τσαρλς Μπουκόφσκι: ο δήθεν κυνικός μισογύνης..

Πάνω στον τάφο του είναι γραμμένες οι λέξεις "Μην Προσπαθείς" (Don't Try). Mην προσπαθείς. Πράξε. ("If you spend all your time trying, then all you're doing is trying. So don't try. Just do").


Στα ελληνικά το όνομά του προφέρεται σωστά "Μπουκόβσκι" και όχι "Μπουκόφσκι".

Ο Μπουκόβσκι λοιπόν πέρασε στην επικράτεια του θρύλου σαν γυναικάς, πορνόγερος και βέβαια μπεκρής, τσαμπουκάς, ένας μόνιμος εκτροχιασμός, μια κινούμενη παράκρουση. Θα τον έλεγες ασύστολο και ανενδοίαστο.

Βέβαια, δεν είναι ακριβώς έτσι. Ακόμα και ο διαβόητος κυνισμός του δεν είναι καν τσόφλι, είναι ένα λεπτό πανί που καλύπτει, μάλλον αναποτελεσματικά, εκζέματα και πληγές. 

Ο Μπουκόβσκι είναι ένας βαθιά συναισθηματικός ποιητής, μια παλλόμενη ευαισθησία συνέχει τα όσα κάνει, οι κινήσεις του συνηχούν με την κλασική μουσική του Μπαχ και του Μπετόβεν, του Μπρούκνερ και του Μπραμς, που ακούει συνεχώς από το ραδιόφωνο στην κουζίνα του ή από το πλαστικό τρανζίστορ όπου βρεθεί κι όπου σταθεί. 

Ό,τι ζει το μετατρέπει σε υλικό για ό,τι γράφει, ζωή και γραφή γίνονται ένα, όπως συμβαίνει και με τον Χένρι Μίλερ και τον Τζον Φάντε, δύο μεγάλους προπομπούς του Μπουκόβσκι. 

Ο μισογυνισμός του είναι μονάχα επιφανειακός, ένας μισογυνισμός για κακούς δημοσιογράφους και μυωπικές έως τυφλωμένες φεμινίστριες. Η στάση του Μπουκόβσκι απέναντι στις γυναίκες μπορεί κάλλιστα να οριστεί ως «στραπατσαρισμένος ρομαντισμός». Πρόκειται για τον λαβωμένο λυρισμό του παλιομοδίτη, του αναχρονιστικού old fashioned άντρα, του ακραιφνούς αρσενικού, που βρίσκεται σε μια εποχή νεοκυνισμού, ταχύπλοου νεοπλουτισμού, ταχύρρυθμου ωφελιμισμού, εφιαλτικής (κι ας είναι πολύχρωμη και στίλβουσα) πεζότητας. 

Ο ποιητής αναγκάζεται κάποιες στιγμές να γίνει ακόμα και τραμπούκος, να βιαιοπραγήσει, προκειμένου να διατηρήσει τον λαβωμένο λυρισμό του. «I am cruel only to be kind»...

Read more at: https://www.literature.gr/

15.10.17

Το Εθνικό Πάρκο Djerdap της Σερβίας


Djerdap National Park
Djerdap National Park, Ανατολική Σερβία


Djerdap National Park is located in south-eastern Europe, in the northeastern part of Serbia, on the border with Romania. Along the Danube’s right bank, on a 100 kilometer stretch from Golubac Fort to castrum Diana Karataš, the National Park encompasses a narrow forested mountain area, two to eight kilometers in width, reaching 50 to 800 meters above sea level.

 


There are three primary entrances to Djerdap National Park, two on Djerdap main road М 25 near Golubac and Diana Karataš, and another one on the R 106 regional road Porečki Most–Klokočevac.



The National Park is open to visitors all year round and it can be toured by cruising on the Danube, or along Djerdap main road, as well as down biking and hiking trails, with adherence to the Park’s rulebook and the rules of conduct in protected areas.





     All photos are kindly provided by dr. C. Laskaridis, IGME.