Μποϊκοτάζ στο γάλα: ναι μεν αλλά

Η παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος πέρασε...
τα κεφάλια μέσα τώρα..
με την ακρίβεια..
και τα μποϊκοτάζ..
τα μποϊκοτάζ που στην Ελλάδα ήταν πάντοτε δημοφική αλλά ποτέ συντονισμένα, μαζικά και αποτελεσματικά. Η νοοτροπία του «και σιγά μην αλλάξω εγώ τον κόσμο, αν δεν αγοράσω μαρούλι για δύο μέρες» ή η ακόμα χειρότερη «εγώ χρειάζομαι λαχανικά γιατί κάνω τη Χ δίαιτα, ας κάνουν μποϊκοτάζ οι άλλοι» μας διακατέχει τόσο ως λαό που η ιδέα του μποϊκοτάζ συζητιέται σε στενούς μόνο κύκλους και μένει, τελικά, απλά ιδέα.

"Μποϊκοτάζ: Εκείνα που άλλαξαν κάτι" της Ηρώς Κουνάδη

Ειδικά για το μποϊκοτάζ στο γάλα έχω μια πρακτική απορία.
Πώς θα κάνει μποϋκοτάζ στο γάλα η μαμά με τρία μικρά παιδιά που πίνουν καθημερινά γάλα;