15.3.09

Eco Craziness: Οικο-ευαισθησία ή μήπως οικο-υποκρισία;

[του Πέτρου Τζεφέρη] [by Petros Tzeferis ]

Το οικολογικό lifestyle γίνεται ολοένα και περισσότερο δημοφιλές όσο περνάνε τα χρόνια και ο κόσμος συνειδητοποιεί τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει το φυσικό μας περιβάλλον. Με τη διαφορά ότι, σύμφωνα με αρκετές πρόσφατες έρευνες, ο «πράσινος» τρόπος ζωής αποτελεί στην πραγματικότητα ένα μύθο. Ένα νέο «μύθο» για την προώθηση νέων οικολογικών προϊόντων, για μια νέα καταναλωτική μανία. Αλλωστε, οι άνθρωποι που ακολουθούν οικολογικές μεθόδους στην καθημερινή τους ζωή, που επιλέγουν να ανακυκλώνουν τα απορρίμματά τους είναι εκείνοι που η κοινωνική τους τάξη επιβάλλει να ενταχθούν στον συγκεκριμένο τρόπο ζωής προκειμένου να επιτύχουν την επιθυμητή «εικόνα» προς τον περίγυρό τους. Δεν πρόκειται δηλαδή για ένα συνειδητό τρόπο ζωής αλλά για ένα προσποιητό λαιφστάιλ, που πολλές φορές λαμβάνει διαστάσεις οικο-υστερίας.

Διότι, πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς ορισμένες ακραίες περιπτώσεις «οικολογικής καινοτομίας» και «ανακύκλωσης» που επεκτείνονται ακόμη και στους πιο «ευαίσθητους» τομείς της προσωπικής μας ζωής, όπως π.χ. η προσωπική υγιεινή, το σεξ ή ακόμη και... η ταφή;

Για παράδειγμα, πόσο εύκολα μπορεί να δεχτεί κανείς την ιδέα κάποιων ευφάνταστων «οικολόγων» να χρησιμοποιούν πλαστικά πιάτα από ούρα χοίρου (κατασκευασμένα από βιο-διασπώμενα πλαστικά με τη χρήση ουρίας) και μπαταρίες από ούρα ανθρώπου.
Η τα «οικολογικά προφυλακτικά» (από φυτικά λιπαντικά κι όχι λατέξ που λαμβάνεται από καουτσουκόδενδρα), και τον «οικολογικό στηθόδεσμο», που είναι φτιαγμένος από ειδικές ίνες πλεγμένες με μικροσκοπικά σύρματα και μπορεί να παράγει ενέργεια από τη φυσική κίνηση του στήθους... Η ενέργεια αυτή, παρακαλώ, είναι ικανή να τροφοδοτήσει ένα κινητό τηλέφωνο ή ένα iPod.
Κι ακόμη τα υφασμάτινα πανάκια υγείας για την αντικατάσταση του χαρτιού υγείας και τα απανταχού «πράσινα» συνέδρια, όπου εκτός από την ενθάρρυνση των «carbon credits» (που δεν έχουμε δει ακόμη να «εξαργυρώνονται» για τη χρηματοδότηση περιβαλλοντικών έργων), συνιστάται στους συνέδρους, στα ξενοδοχεία που διαμένουν, για να κάνουν οικονομία στο νερό, να μην αλλάζουν τα εσώρουχά τους πριν περάσουν τέσσερις μέρες!
Και τέλος , τον περιβόητο «οικολογικό βρασμό» των νεκρών, όπου οι νεκροί για να αποφευχθεί είτε η ταφή σε φέρετρο είτε η τεχνική της αποτέφρωσης, οι οποίες αμφότερες επιβαρύνουν το περιβάλλον, επινοήθηκε η τεχνική της πλήρους ανακύκλωσης του νεκρού («resomation») . Η σορός εμβαπτίζεται σε ένα αλκαλικό διάλυμα, το οποίο κατόπιν θερμαίνεται και υποβάλλεται σε μεγάλη πίεση. Η διαδικασία αυτή «βρασμού» μετατρέπει γρήγορα τη νεκρή σάρκα σε υγρό κατάλληλο για λίπασμα και τα οστά σε σκόνη ασβεστίου που μπορεί να αποθηκευθεί όπως η στάχτη στην τεφροδόχο. Και όλα αυτά χωρίς καθόλου έκλυση βλαβερών ουσιών στο έδαφος ή στον αέρα!


Και φυσικά οι «οικολογικές» τεχνικές που θα …σώσουν τον πλανήτη δεν έχουν τελειωμό. Και μαζί με αυτές και η υποκριτική μας διάθεση και η καταναλωτική μανία μας για νέα προϊόντα , τη στιγμή που υποτίθεται ότι η πείνα και η ανεργία μαστίζουν τον κόσμο.. Δυστυχώς, ο κόσμος μας δεν γίνεται πράσινος επειδή κάποιοι θέλουν να τον βάψουν πράσινο με το αζημείωτο.. Αλλά όταν οι πραγματικές ανάγκες.. το επιβάλουν..

12 σχόλια:

Tyler Durden είπε...

Δεν νομίζω να είναι υπερβολικά όλα αυτά, απλώς πολλά αγγίζουν θέματα ταμπού και γιαυτό πολύ κακώς τα περιγελούν οι περισσότεροι.

Ευτυχία είπε...

η οικολογία είναι απο τη φύση της συνυφασμένη με το ηθος.Γιατί ήθος σημαίνει αληθινή αγάπη για τη ζωή.
Σε μια κοινωνία που την καταντήσαμε(ο εγωισμος κι η υπεροψία του ανθρωπου) ανήθικη αιώνες τώρα είναι μάταιο να αποζητούμε απο κυβερνήσεις και εμπόρους, πολυ περισσότερο,να καθοδηγησουν τα πλήθη σε οικολογικο τροπο ζωης.
Μονο η αληθεια μας κι η αγαπη μας θα διδαξει τα παιδια μας πώςνα ζήσουν σ'εναν υγιη κόσμο αυριο.
Κατα τα αλλα ,δεδομένης και της οικονομικης κρισης η επιστροφη στην οικο-γεωργία οπως στην κατοχή θα ξαλαφρώσει λιγο και μας και τη γη μας.

KitsosMitsos είπε...

Η αλήθεια είναι ότι όντως ορισμένοι το παρακάνουνε. Και ότι το "οικολογικό" πουλάει πλέον τρελά.
Απλά καθημερινά πράγματα να κάνει ο καθένας μας και για αρχή φτάνει.

Ζήσης είπε...

Πολύ σωστές οιπαρατηρήσεις σου.
Η οικολογία δεν θα μπορούσε να
μείνει έξω από το χωρό
της εμπορευματοποίησης.
Αυτό το "Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ", με προβληματίζει.
Σχετικά με αυτό περιμένω το σχόλιο
σου στο ιστολόγιό μου ΟΙΚΟ-ΛΟΓΟΣ.

[Τζεφέρης Πέτρος] [Tzeferis Peter] είπε...

Ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις.

Αγαπητέ Ζήση, πολύ ενδιαφέρον το άρθρο για τον οικολογικό
μαλθουσιανισμό.
Και θα συμφωνήσω, στο αντικείμενο που ασχολούμαι χρόνια, με το ότι
"Τελικά, οι φυσικοί πόροι δεν είναι περιορισμένοι. Περιορισμένη είναι η λογική μας και η υπάρχουσα
δυνατότητα να αξιοποιήσουμε και να ανακαλύψουμε τους τεράστιους
φυσικούς πόρους του πλανήτη".
Και αντιστρόφως, δηλ. ούτε οι ΑΠΕ είναι αντίστροφα "μη περιορισμένοι
πόροι" διότι οι υπάρχουσες δυνατότητες αξιοποίησής τους είναι
περιορισμένες.Αν δεις τα επιμέρους δημοσιευμένα κείμενά μου είναι στην
κατεύθυνση αυτή.

Οσο για τη βιώσιμη ανάπτυξη, δεν την εννοώ "φειδωλή" με την ένοια του
όρου "φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά" όπως οι περισσότεροι
ορισμοί που αφορούν την "βιωσιμότητα" ούτε φυσικά και "αειφόρο". Αλλά
απλά συμβατή με το βίο μας, με τη ζωή μας, δηλαδή που θα συμβαδίζει με
τον ανθρώπινο βίο.
Για περισσότερα στο κυρίως άρθρο με τον ομώνυμο τίτλο "Η ΒΙΩΣΙΜΗ
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ :
http://elladitsamas.blogspot.com/2008/09/blog-post.html

Ζήσης είπε...

Απορώ γιατί αφαιρέθηκε το σχόλιό σου από την ανάρτησή μου;

Darthiir the Abban είπε...

H οικολογική υστερία όντως κατέληξε μόδα :)

Γι' αυτό και αρκετοί σοβαροί επιστήμονες αποφάσισαν να θεωρούν τον χαρακτηρισμό τους ως οικολόγοι "βρισιά" και προτίμησαν τον χαρακτηρισμό περιβαλλοντολόγοι.

Χαίρομαι που τελικά πιστεύεις ότι το πρόβλημα είναι η διαχείριση των ΑΠΕ και όχι η επάρκειά τους!

Όσο για τον όρο βιωσιμότητα... Άλλοι τον θεωρούν ως επιστροφή στις σπηλιές και άλλοι τον θεωρούν ως μεγιστοποίηση της κερδοφορίας. Τελικά η λάθος χρήση μιας λέξης σε συγκεκριμένες περιόδους της ιστορίας καταλήγει μου φαίνεται σε απώλεια εννοιών.

Elsa είπε...

Δεν αμφισβητώ οτι πολλοί εκμεταλλεύονται την πράσινη μόδα για να πλουτίσουν με υπερβολές, αλλά υπάρχουν θέματα που είναι πολύ χειροπιαστά και πραγματικά μπορεί κανείς να κάνει τη διαφορά έχοντας μάλιστα κέρδος και στην τσέπη του. Οι πάνινες πάνες για μωρά είναι απείρως φιλικότερες στο περιβάλλον από τις μιας χρήσης ακόμα κι αν συνυπολογίσει κανείς το νερό και την ενέργεια για το πλύσιμό τους. Δείτε:http://clothdiaperservice.blogspot.com/
Επίσης υπάρχει λύση για το μεγάλο πρόβλημα με τις γυναικείες σερβιέτες που δυστυχώς δεν είναι καθόλου διαδεδομένο αλλά συμφέρει τόσο από άποψη περιβαλλοντική όσο και υγιεινής! Είναι ένα επαναχρησιμοποιούμενο "ποτηράκι" από latex ή σιλικόνη που κοστίζει περίπου 30€ (όταν το ετήσιο κόστος για σερβιέτες είναι περ.80€) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για 8-10 χρόνια. Δείτε: http://afriska-engl.de.tl/Different-brands-and-sizes.htm
Αυτά δεν είναι υπερβολές, είναι όμως θέματα ταμπού ή απαιτούν λίγο κόπο και ενασχόληση γι αυτό αντιμετωπίζονται απαξιωτικά.

[Τζεφέρης Πέτρος] [Tzeferis Peter] είπε...

ευχαριστώ όλους για τα σχόλια.

Αγαπητη ελσα συμφωνώ με τις παρατηρήσεις αν και η πρώτη μαμά που ρώτησα μου είπε ευθαρσώς "ας ερθει εκείνη να καθαρίζει την πάνινη ..πάνα του μωρου και ταυτόχρονα να κάνει οικονομία στο νερό.."

Ολα μια συνήθεια και μια αρχή ειναι. Αρκεί να αξίζει τον κόπο..

me είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Elsa είπε...

Θα μου επιτρέψει να της πω κι εγώ να δοκιμάσει τις τωρινές πάνινες πάνες πριν μιλήσει έτσι απαξιωτικά. Δεν έχουν καμιά σχέση με των μαμάδων μας, ας μπει στο σύνδεσμο που έδωσα ή σε άλλους -υπάρχουν ένα σωρό στο εξωτερικό- να ρωτήσει άλλες μαμάδες!
:)

popelix είπε...

Όπως πάντα εύστοχος, κ. Τζεφέρη! Αυτό το πράσινο marketing έχει αρχίσει να μου τη δίνει κάπως στα νεύρα, όπως όλες οι "μόδες" φυσικά... Όσο για τις υφασμάτινες πάνες και το νερό, ας σκεφτούμε πόσο θα μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα τόσες χιλιάδες πλαστικές πάνες με ... περιεχόμενο. Επιπρόσθετα, πρέπει να υπολογίσει κανείς το νερό και το χλώριο που έχει σπαταληθεί άφθονο για τη λεύκανση του χαρτοπολτού στις συμβατικές πάνες μιας χρήσης.

Αυτά για τις πάνες... Καλή συνέχεια, φίλτατε συντάκτη της Ελλαδίτσας μας!

Δημοσίευση σχολίου

Προσβλέπω σε έναν ευπρεπή διάλογο χωρίς κακόβουλα και υβριστικά σχόλια που προσβάλλουν την αισθητική μας αλλά κι εκείνη της ελληνικής γλώσσας. Εντούτοις, όλα τα σχόλια δημοσιεύονται!