20.12.09

το δέντρο που έδινε, για πόσο θα συνεχίσει να δίνει;

Η υπέροχη αυτή ιστορία μέσα στην παιδική της απλότητα, όλο και κάτι μας θυμίζει.

Μήπως τη σχέση μας με το περιβάλλον;

Μήπως τις δύο ακραίες πλευρές της ανθρώπινης φύσης;

Από τη μια δίνεις τα πάντα και νιώθεις απόλυτη ευτυχία μέχρι να αισθανθείς το απόλυτο κενό...

Και από την άλλη παίρνεις τα πάντα μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις τίποτε...

Απολαύστε την.. ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ


* Αφιερώνεται ειδικά σε κείνους που περνοδιαβαίνουν εδωμέσα
είτε σχολιάζοντας είτε απλά περιφέροντας την ανώνυμη ψηφιακή υπογραφή τους
και που ουδέποτε φαντάστηκαν,
ουδέποτε πίστεψαν
ούτε μια στιγμούλα μα το θεό
ότι υπάρχουν ακόμη δονκιχώτες
που ξεκλέβοντας από το υστέρημα του χρόνου τους
προσπαθούν να προσφέρουν
να πουν το δικό τους ψήγμα αλήθειας
να εκφράσουν το δικό τους μικρόκοσμο
χωρίς κανένα υλικό όφελος
παρά μόνο την ηθική επιβράβευση κι επιβεβαίωση..
που φυσικά σπανίως έρχεται
όπως και για το δεντράκι στην ιστορία μας..

Δεν ξέρω αν το είδος είναι μουσειακό
πάντως υφίσταται ακόμη..

[πέτρος τζεφέρης]



Το Δέντρο που έδινε (The giving Tree), του Σελ Σίλβερσταίν

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά....
και αγαπούσε ένα αγοράκι.
Και κάθε μέρα το αγοράκι πήγαινε και μάζευε τα φύλλα της και τα έπλεκε στεφάνι κι έπαιζε το βασιλιά του δάσους.
Σκαρφάλωνε στον κορμό της κι έκανε κούνια στα κλαδιά της κι έτρωγε μήλα.
Παίζανε και κρυφτό
Κι όταν το αγόρι κουραζόταν, αποκοιμιόταν στον ίσκιο της.
Και το αγόρι αγαπούσε τη μηλιά...
πάρα πολύ.
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

Μα πέρασαν τα χρόνια.
Και το αγόρι μεγάλωσε.
Και πολλές φορές η μηλιά έμενε μοναχή.

Τότε μια μέρα το αγόρι πήγε στη μηλιά κι η μηλιά είπε:
«Έλα αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου, να φας μήλα και να παίξεις στον ίσκιο μου από κάτω και να ‘σαι ευτυχισμένο».
«Είμαι μεγάλος πια για να σκαρφαλώνω και να παίζω», είπε το αγόρι. «Θέλω ν’ αγοράσω πράγματα και να καλοπεράσω. Θέλω λεφτά. Μπορείς να μου δώσεις λεφτά;»

«Λυπάμαι», είπε η μηλιά, «μα έχω εγώ δεν έχω λεφτά. Έχω μονάχα φύλλα και μήλα. Πάρε τα μήλα μου, Αγόρι, και πούλησε τα στην πόλη. Έτσι θα ‘χεις λεφτά και θα ‘σαι ευτυχισμένο».

Και τότε το αγόρι σκαρφάλωσε στη μηλιά, μάζεψε τα μήλα της και τα πήρε μαζί του.
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.
Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί... και η μηλιά ήταν λυπημένη.
Ώσπου μια μέρα το αγόρι ξαναγύρισε κι η μηλιά τρεμούλιασε απ’ τη χαρά της κι είπε:

«Έλα αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου και να ‘σαι ευτυχισμένο».
«Δεν έχω πια χρόνο να σκαρφαλώνω», είπε το αγόρι. «Θέλω ένα σπίτι που να δίνει ζεστασιά», είπε. «Θέλω γυναίκα και παιδιά, και γι’αυτό χρειάζομαι ένα σπίτι. «Μπορείς να μου δώσεις ένα σπίτι;»

«Εγώ δεν έχω σπίτι», είπε η μηλιά. «Σπίτι μου είναι το δάσος, μα μπορείς να κόψεις τα κλαδιά μου και να χτίσεις ένα σπίτι. Τότε θα ‘σαι ευτυχισμένο».
Κι έτσι το αγόρι έκοψε τα κλαδιά της και τα πήρε μαζί του για να χτίσει το σπίτι του.
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί. Κι όταν γύρισε η μηλιά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε να μιλήσει καλά-καλά δεν μπορούσε.
«Έλα, Αγόρι», ψιθύρισε, «έλα να παίξεις»
«Είμαι πια πολύ γέρος και πολύ λυπημένος για να παίζω είπε το αγόρι. «Θέλω μια βάρκα να με πάρει μακριά. Μπορείς να μου δώσεις μια βάρκα;»
«Κόψε τον κορμό μου και φτιάξε μια βάρκα», είπε η μηλιά. «Έτσι θα μπορέσεις να φύγεις μακριά...και να ‘σαι ευτυχισμένο».
Και τότε το αγόρι έκοψε τον κορμό της έφτιαξε μια βάρκα κι έφυγε μακριά.
Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη...μα όχι πραγματικά.

Κι ύστερα από πολύ καιρό το αγόρι ξαναγύρισε.
«Λυπάμαι, Αγόρι», είπε η μηλιά, «μα δε μου απόμεινε τίποτα πια για να σου δώσω... Δεν έχω μήλα».
«Τα δόντια μου δεν είναι πια για μήλα», είπε το αγόρι.
«Δεν έχω κλαδιά», είπε η μηλιά. «Δεν μπορείς να κάνεις κούνια...»
«Είμαι πολύ γέρος πια για να κάνω κούνια», είπε το αγόρι.
«Δεν έχω κορμό», είπε η μηλιά. «Δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις...»
«Είμαι πολύ κουρασμένος πια για να σκαρφαλώνω», είπε το αγόρι.

«Λυπάμαι», αναστέναξε η μηλιά. «Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω κάτι... μα δε μου απόμεινε τίποτα πια. Δεν είμαι παρά ένα γέρικο κούτσουρο. Λυπάμαι...»
«Δε θέλω και πολλά τώρα πια», είπε το αγόρι, «μονάχα ένα ήσυχο μέρος να κάτσω και να ξαποστάσω. Είμαι πολύ κουρασμένος».

«Τότε», είπε η μηλιά, κι ίσιωσε τον κορμό της, «τότε, ένα γέρικο κούτσουρο είναι ό,τι πρέπει να κάτσεις και να ξαποστάσεις. Έλα, Αγόρι, κάτσε. Κάτσε και ξεκουράσου».

Και το αγόρι έκατσε και ξεκουράστηκε.

Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

Θέλω μια αγκαλιά!

6 σχόλια:

Ζήσης είπε...

Αγαπητέ μου Πέτρο στο παραμύθι αυτό θα προσθετα:
Ο γιος του γέρου φύτεψε δύο μηλιές
και έζησε ο γέρος καλά
και ο γιός καλύτερα.

[Τζεφέρης Πέτρος] [Tzeferis Peter] είπε...

συμφωνοι.. εγω πάντως τις φύτεψα τις δύο μηλιές και τώρα απλά προσπαθώ να τις μεγαλώσω και να τις συντηρήσω...

Darthiir the Abban είπε...

Δυστυχώς Πέτρο, οι Δον Κιχώτες είναι "οι γραφικοί τρελοί του χωριού", όλοι τους ακούν και γελούν με συγκατάβαση, κανείς δεν τους λογαριάζει.
Καλές Γιορτές.

Ζήσης είπε...

Πέτρο: Αυτή είναι η λύση
του οικολογικού προβλήματος
και όχι η "προστασία" της
γέρικης μηλιάς.
Να είσαι καλά, Καλές γιορτές.

Iptamenos Ollandos είπε...

Καλησπέρα Πέτρο,

τα σχόλια σου περί Δον Κιχώτη και τα σχόλια του Ζήση μου έφεραν στο νου την παρακάτω ταινία μικρού μήκους:

http://moviesthatcanchangeyourlife.blogspot.com/2009/03/blog-post.html

Καλή δύναμη για την συνέχεια...

Ανώνυμος είπε...

Questions over OIL-carbon business deals of UN climate change guru Dr Rajendra Pachauri
The head of the UN's climate change panel - Dr Rajendra Pachauri - is accused of making a fortune from his links with 'carbon trading' companies.

20 Dec 2009
The head of the UN's climate change panel - Dr Rajendra Pachauri - is accused of making a fortune from his links with 'carbon trading' companies.

http://www.telegraph.co.uk/news/6847227/Questions-over-business-deals-of-UN-climate-change-guru-Dr-Rajendra-Pachauri.html

Δημοσίευση σχολίου

Προσβλέπω σε έναν ευπρεπή διάλογο χωρίς κακόβουλα και υβριστικά σχόλια που προσβάλλουν την αισθητική μας αλλά κι εκείνη της ελληνικής γλώσσας. Εντούτοις, όλα τα σχόλια δημοσιεύονται!