Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος...

(πατήστε το βελάκι αυτό πάνω δεξιά και μετά το HQ αν θέλετε να δειτε το video σε καλύτερη ποιότητα)

Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος
Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος: όπως η κόρφος της μητέρας μου.
Με πότισε γαλάζιο, αψύ αίμα, ήλιο και πράσινο
ως να μου δέσει την ψυχή όπως την πέτρα του
ως να χαράξει στην καρδιά μου τις βαθιές χαράδρες του
να σχηματίσει μες στη ζωή μου δώδεκα κορφές
να βγαίνω απάνω με μοναδικό μου όνειρο τον ήλιο.
Με δίψα μου μοναδική τον ήλιο.
Δίψα βαθιά σαν ωκεανό,
ψηλότερη κι απ’ το φεγγάρι.
Δίψα που να την λυπηθεί ο Θεός!

Γύρω τριγύρω στην καρδιά μου τα γεράνια στέφανα των γκρεμνών του
ρωγμές για ζώα, νεροσυρμές ελάτια κι αγριοπερίστερα.
Κ’ ένας αητός απάνω μου να σπαθίζει τα σύννεφα.
Κ’ ένας αητός απάνω μου να σκάφτει τις βροντές
Ζητώντας να ‘βρει μέσα τους ένα σπινθήρα!
Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος όσο να γεννηθούνε
Τα δυο παιδιά του Θεού μέσα μου: η Ποίηση και η Αγάπη!

''And thus Taygetos stood by me,
like my mother's embrace''
"This is how Taygetos stood by me,
he nourished me with blue blood,
and made my heart hard
like his stone !"
Nikiforos Vrettakos(from Taygetos and Silence, 1949)
And your country , when you hold it dear in your heart, is everywhere.
Your constellation, from that height, does not see Mt.Taygetos.
It sees Earth.
Nikiforos Vrettakos


Εξι μήνες μετά..


Καληνύχτα αστέρι..


Tα μοιρολόγια του μίστερ Βάγγου..


Η ζωή περνά και χάνεται...



Δρυμός (Δρυαλί) Λακωνίας: ο μανιάτικος εξώστης του Θεού;


Μανιάτισσα... Maniatisa...